معرفی غذاهای لذیذ چینی

 غذاهای لذیذ چینی

چین کشور پهناوری است که غذاهای متنوع و با طعم‌های گوناگونی را در خود جای‌داده است. علاوه بر آن غذاهای محلی هر ناحیه از این کشور به‌کلی متفاوت‌اند. به‌عنوان مثال غذای محلی شانگهای شیائو لانگ بائو (سوپ کوفته ) است درحالی‌که در پکن اردک پکنی طرفداران بسیاری دارد. با کجارو همراه باشید تا ۲۴ غذای لذیذ چینی آشنا شوید تا در سفر به چین آن‌ها را تجربه کنید.

کانگ یو بینگ (cong you bing)
کانگ یو بینگ (cong you bing) مدل چینی پنکیک مرزه است که از پیازچه خرد شده با مخلفات در مغز نان مسطح تهیه می‌شود.

اردک پکینگ (Peking duck)
گوشت اردک با پوست نازک و ترد آن یکی از غذاهای محبوب چینی‌هاست. این غذا با پنکیک پیازچه، خیار و سس هویسن سرو می‌شود. این غذا که به اردک پکنی (Peking duck) مشهور است غذای موردعلاقه مردم پکن است.


یو شیانگ رو سی (Yu xiang rou si)
یو شیانگ رو سی (Yu xiang rou si) گوشت سرخ‌شده در سبزیجاتی چون قارچ و فلفل است که با سس سیر سرو می‌شود. این غذا در جنوب ایالت سیچوان طرفداران بسیاری دارد.


دونگ پو (Dongpo)
این غذای محلی استان هانگژو که نام شاعر، نقاش و سیاست‌مدار بزرگ چینی دونگ پو (Dongpo) را به خود گرفته است از طبخ گوشت تابه‌ای حاصل می‌شود. تکه‌های گوشت چربی‌دار و بدون چربی هر دو در دونگ پو وجود دارند.


لازی جی (la zi ji)
اگر به دنبال غذای تند و آتشین می‌گردید، در استان سیچوان چین لازی جی (la zi ji) را تجربه کنید. این غذا با سینه مرغ سرخ‌شده به همراه، فلفل، کنجد و فلفل‌های تند طبخ می‌شود.


نیلوفراسمانتوس ( osmanthus lotus)
اگرچه ریشه نیلوفراسمانتوس (osmanthus lotus) یک گیاه محسوب می‌شود اما شیرینی بیش از حد آن به این ریشه طعمی چون نبات داده است. ریشه اسمانتوس به همراه سس قرمز شیرین، گلاتین برنج و کمی از خود گیاه نیلوفر اسمانتوس سرو می‌شود. این غذا یکی از غذاهای معروف خیابانی شهر شانگهای است اما در استان هانگژو هم سرو می‌شود.


یو ژیا مو (iou jia mo)
یو ژیا مو (iou jia mo) نسخه چینی برگر است، که از گوشت چرخ‌کرده سرخ‌شده به همراه پیاز تشکیل‌شده با در نان پیچیده می‌شود. اگرچه ریشه این غذا به استان شیاآنشی باز می‌گردد اما این غذا امروزه در سرتاسر چین علاقه‌مندان بسیاری دارد.


شیائو لانگ بائو (Xiao long bao)
شیائو لانگ بائو (Xiao long bao) مدل شانگهایی دمبلجنس است که از گوشت خرچنگ خرد شده و مایعی خوش‌طعم درست می‌شود. با هر قاشق از سوپ مرزه، لقمه‌ای از کوفته خورده می‌شود.


ژیا جیانگ میان (zha jiang mian)
ژیا جیانگ میان (zha jiang mian)، از خمیر اشتهاآور سویا و نودل تشکیل‌شده است. این غذا که بازمانده از سنت دیرین چینی‌ها در سرو نودل است در هر منطقه از چین به روش متفاوتی طبخ می‌شود.


مرغ بگار (beggar’s chicken)
مرغ بگار (beggar’s chicken) ( بگار به معنی سائل و فقیر) برخلاف نام آن غذایی بسیار غنی و مختص استان جیانگ سو است که طبخ آن به مهارت زیادی نیاز دارد. این غذا که از مرغ شکم پر با گوشت چرخ‌کرده و قارچ درست‌شده در برک نیلوفر آبی پیچیده شده و با خاک رس پخت می‌شود. پس از طبخ کامل غذا، خاک رس اطراف مرغ شکسته شده و مرغ بگار آماده سرو می‌شود.


دن دن مین (dan dan mein)
این ظرف رشته پرطرفدار در خیابان‌های استان سیچوان، از رشته‌فرنگی آغشته به ترشی سبزیجات و گوشت چرخ‌کرده تشکیل‌شده است. این غذا دن دن مین (dan dan mein) نام دارد و با روغن چیلی درست می‌شود.


چار سیا بائو (char siu bao)
چار سیا بائو (char siu bao) غذای منطقه کانتوکی چین است که از گوشت چرخ‌کرده با سس شیرین گوشت درست‌شده و در مغز نان بخار پز می‌شود.


ما پو توفو (ma po tofu )
شاید تلفیق توفو ( چیزی شبیه پنیر که از شیر سویا درست می‌شود) و گوشت کمی عجیب به نظر برسد اما ما پو توفو (ma po tofu ) غذای لذیذ برای مردم استان سیچوان چین است. این غذا از مخلوط توفو ، گوشت و سس سبزیجات در روغن چیلی درست می‌شود.


ما پو توفو (ma po tofu )
ما پو توفو (ma po tofu ) نه‌تنها یک دسر چینی، که یکی از هنرهای سنتی چین است. این آب‌نبات به‌طور عمده از شکر، شربت مالتوز و بادام زمینی، کنجد و نارگیل درست می‌شود.

کونگی (congee)

کونگی (congee) سوپ غلیظ برنج است. این غذا از پخت دانه‌های برنج در آب به دست می‌آید. کونگی در چین به همراه بسیاری دیگر از غذاها همچون مرغ، گوشت و دونات سرو می‌شود.


یو تیائو (you tiao)
یو تیائو (you tiao) ورژن چینی کرولر ( کلوچه تخم‌مرغی سرخ‌شده ) است که شکلی شبیه خمیر سرخ‌شده طلایی رنگ دارد. رد پای این غذا که به همراه کانگی سرو می‌شود را در بسیاری از خیابان‌های چین می‌توان یافت.


تخم‌مرغ صدساله (Century eggs)
تخم‌مرغ صدساله (Century eggs) غذایی به ابتکار مردم هونان چین است. همان‌طور که از نام آن برمی‌آید تخم‌مرغ، اردک یا بلدرچین در ترکیبی از خاک رس، خاکستر، نمک، آهک و پوست برنج برای هفته‌ها یا ماه‌ها چال می‌شود و طی فرآیندی رنگ، بو و مزه آن تغییر خاصی می‌کند.

جغرافیای کشور چین

کشور چین در منطقه شرق آسیا قرار گرفته‌است و مساحت آن ۹٬۵۹۶٬۹۶۰ کیلومتر مربع است که ۹٬۳۶۲٬۴۱۰ کیلومتر مربع آن خشکی و ۲۷۰٬۵۵۰ کیلومتر مربع آن از آب تشکیل شده است. این کشور سومین کشور پهناور دنیا پس از روسیه و کانادا است. سرزمین چین از مرکز رود خه لونگ جیانگ در شمال دهکده مو هه (۵۳
تصویر ماهواره‌ای ناسا از فراز چین .

درجه و ۳۰ شصتم درجه عرض جغرافیائی شمالی) واقع در شمال چین آغاز و به جزیره ذنگ مو آن شا (۴ درجه عرض جغرافیائی شمالی) در جنوب جزایر نان شا در جنوب چین امتداد می‌یابد. از شمال تا جنوب چین ۴۹ درجه عرض جفرافیائی و ۵۵۰۰ کیلومتر فاصله دارد. انتهای شرقی سرزمین چین مرکز اتصال رودهای خه لونگ جیانگ و وو سو لی (۱۳۵ درجه و ۰ شصتمی درجه طول و عرض جغرافیائی شرقی) و انتهای غربی چین در فلات پامیر(۷۳ درجه و ۴۰ شصتم درجه طول جغرافیائی شرقی) است. از شرق تا غرب ۶۰ درجه طولی جغرافیائی و ۵۰۰۰ کیلومتر فاصله دارد. طول مرزهای خشکی چین به حدود ۲۲ هزار و ۸۰۰ کیلومتر می‌رسد.[۱]

محتویات

۱ کشورهای مجاور
۲ آب و هوا
۳ دریاچه‌های چین
۴ کوههای چین
۵ زمین‌شناسی جغرافیایی چین
۶ جغرافیای انسانی
۷ حیات وحش
۸ نگارخانه
۹ منابع

کشورهای مجاور

این کشور با کشورهای متعددی هم جوار است. این کشور با کشورهای کره شمالی، مغولستان، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، هند، نپال، برمه، بوتان، لائوس، ویتنام دارای مرز مشترک خاکی و با کره جنوبی، ژاپن، فیلیپین، برونئی، مالزی و اندونزی دارای مرز آبی است.[۲]

طول مرز با کشورها

افغانستان ۷۶ km، بوتان ۴۷۰km، برمه ۲۱۸۵ km، هند ۳۳۸۰ km، قزاقستان ۱، ۵۳۳ km، کره شمالی ۱، ۴۱۶ km، قرقیزستان ۸۵۸ km، لائوس ۴۲۳Km، مغولستان ۴، ۶۷۷ km، نپال ۱، ۲۳۶ km، پاکستان ۵۲۳ km، روسیه (شمال شرقی) km ۳، ۶۰۵، روسیه (شمال غربی) ۴۰ km، تاجیکستان ۴۱۴ km، ویتنام ۱، ۲۸۱ km. مرز با نواحی :هنگ کنگ ۳۰ km، ماکائو ۰٫۳۴ km.
آب و هوا
نقشه بارش متوسط سالیانه را در مناطق مختلف چین نشان می‌دهد .

آب و هوای این کشور بسیار متنوع می‌باشد از مناطق گرمسیر و بارانی در جنوب تا بسیار سردسیر شمال را شامل می‌شود. طوفان‌های موسمی (در حدود ۵ مورد در سال) در امتداد سواحل جنوبی و شرقی، سیل‌های مخرب، سونامی، زلزله، رانش زمین و خشکسالی از بلایای طبیعی منطقه چین هستند.
دریاچه‌های چین
کوههای چین
زمین‌شناسی جغرافیایی چین
جغرافیای انسانی
حیات وحش
خرس پاندا

حیات وحش چین بسیار متنوع است. معروفترین حیوان این کشور پاندا است که به نماد این کشور هم تبدیل شده است. متأسفانه در سالهای اخیر به علت توسعه ناپایدار صنعتی حیات وحش چین به خطر افتاده است.

نیروی کار کشور : کشاورزان ۵۰ درصد ، صنعتگران ۲۴ درصد و کارمندان ۲۶ درصد

صنعت : صنایع سنگین مانند آهن و استیل و فولاد ، ماشین آلات تا صنایع سبک مانند اسباب بازی و لباس و کفش و الکترونیک

کشاورزی : برنج ، کندم ، ذرت ، بادام زمینی ، چای ، ارزن ، جو ، کتان ، ماهی ، خوک

کشور چین در منطقه شرق آسیا قرار گرفته‌ است و مساحت آن بیش از ۹٬۵۹۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع است که به این ترتیب بعد از روسیه، دومین کشور پهناور آسیا به شمار می‌آید. چین دارای مرز زمینی با ۱۴ کشور است. این کشور همچنین از سمت شرق و جنوب با دریای چین شرقی، خلیج کره، دریای زرد، و دیگر آبهای آزاد احاطه شده‌است.

مرز با کشورها : افغانستان ۷۶ کیلومتر، بوتان ۴۷۰ کیلومتر، برمه ۲۱۸۵ کیلومتر، هند ۳۳۸۰ کیلومتر، قزاقستان ۱، ۵۳۳ کیلومتر، کره شمالی ۱، ۴۱۶ کیلومتر، قرقیزستان ۸۵۸ کیلومتر،لائوس ۴۲۳کیلومتر، مغولستان ۴، ۶۷۷ کیلومتر، نپال ۱، ۲۳۶ کیلومتر، پاکستان ۵۲۳ کیلومتر،روسیه (شمال شرقی) کیلومتر ۳، ۶۰۵، روسیه (شمال غربی) ۴۰ کیلومتر، تاجیکستان ۴۱۴ کیلومتر، ویتنام ۱، ۲۸۱ کیلومتر.
مرز با نواحی: هنگ کنگ ۳۰ کیلومتر، ماکائو ۰٫۳۴ کیلومتر

آب و هوای این کشور بسیار متنوع می‌باشد از مناطق گرمسیر و بارانی در جنوب تا بسیار سردسیر شمال را شامل می‌شود. طوفان‌های موسمی (در حدود ۵ مورد در سال) در امتداد سواحل جنوبی و شرقی، سیل‌های مخرب، سونامی، زلزله، رانش زمین و خشکسالی از بلایای طبیعی منطقه چین هستند.

تقسیمات منطقه‌ای

مردم تمایل دارند کشور چین را به چهار منطقه‌ی شمال، جنوب، شمال غربی و مناطق چینگهای – تبت تقسیم کنند. ساکنین هر منطقه، به‌موجب تفاوت‌های جغرافیایی، سبک زندگی و آداب و رسوم مختلفی دارند.

مناطق شمالی و جنوبی در ناحیه موسمی شرقی واقع‌شده‌اند که رود هوآی و کوهستان کین (Qin) آن‌ها را از هم جدا می‌کند. نزدیک به ۹۵ درصد جمعیت چین در این منطقه زندگی می‌کنند. دو منطقه دیگر، شمال غربی و نواحی چینگهای – تبت که ۵۵ درصد این کشور را در برگرفته‌اند، جمعیت کمتری دارند، بااین‌حال اکثر گروه‌های قومی در این منطقه متمرکز شده‌اند.

رود‌ها و دریاچه‌ها

چین، رودها و دریاچه‌های بی‌شماری دارد. طبق آمار، این کشور بیش از ۵۰٫۰۰۰ رود با حوزه‌ی آبخیز ۱۰۰ کیلومترمربع و بیش از ۱٫۵۰۰ رود با حوزه‌ی آبخیز ۱۰۰۰ کیلومترمربع دارد. این رودخانه‌ها را می‌توان به‌صورت رودهای برون‌ریز و درون‌ریز نیز دسته‌بندی کرد. یانگ تسه، طویل‌ترین رود در چین و حتی در آسیا، سومین رود طویل دنیاست. رود زرد (The Yellow River)، “رود مادر مردم چین” طویل‌ترین رود پس از یانگ تسه است که هر دو به اقیانوس آرام می‌ریزند. رود یارلونگ ژانگبو به سیستم آبی اقیانوس هند تعلق دارد و رود ایرتیش به اقیانوس منجمد شمالی می‌ریزد.

مناطقی که بیشترین دریاچه‌ها را دارند، دشت یانگ تسه و فلات چینگ‌های – تبت هستند. بسیاری از دریاچه‌های منطقه شمال غرب، شور هستند. بزرگ‌ترین آن‌ها، دریاچه چینگ‌های است که دریاچه طبیعی آب‌شور زیبایی است. در جنوب شرقی چین، اکثر دریاچه‌ها آب شیرین و عبارت‌اند از: دریاچه پویانگ، دریاچه دونگ‌تینگ و دریاچه تای‌هو. این دریاچه‌ها، برای چین منابع ارزشمندی مانند محصولات دریایی، نفت، گاز طبیعی، معادن و منابع تجدیدپذیری مثل نیروی جزر و مد تأمین می‌کنند.

مکان‌شناسی کوهستان‌ها

چین، مناطق کوهستانی وسیعی دارد که حدود دوسوم این کشور را در برگرفته‌اند. این رشته‌کوه‌ها عمدتاً از شرق به غرب و از شمال شرق تا جنوب غرب گسترده شده‌اند. برخی از این رشته‌کوه‌ها، همچون آسمان‌خراش هستند و برخی دیگر مناظر دل‌فریبی دارند. در چین، ۵۰ کوهستان با ارتفاع بیش از ۷۰۰۰ متر از سطح دریا وجود دارد. به سمت شرق چین، کوهستان‌های کم ارتفاع‌تری مثل کوهستان تایشان، کوهستان هوآشان و کوهستان اِمی شان قرار دارند که از زیبایی منحصربه‌فردی نیز برخوردارند.

مراکز خرید چین

بازار خرید در چین

خرید در چین بسیارجالب و هیجان انگیز واغوا کننده است. شما میتوانید هر روز یک مرکز خرید یا بازار جدید را کشف کنید.

بازار پن جیا یوان پکن (pan jia yuan)

این بازار که در طرف غرب خیابان پن جیااویان چیائو شهر پکن واقع شده ، به عنوان بازار مادر صنایع دستی در کل شهر شناخته می شود . گردشگران بسیاری از سراسر جهان به دلیل فروش عتیقه جات و لوازم آنتیکی که مربوط به امپراطوری های مختلف چین بوده اند راهی این بازار سنتی و دیدنی شده و از آن استقبال می کنند . سایر کالاهای این بازار توریستی و هنری شامل :انواع ظروف چینی ، لوازم چوبی ، زیور آلات سنتی و زیبای چینی و سنگ های قیمتی و . . . می باشد . فروش همین کالاهای خاص و متمایز سبب شده تا این بازار به یکی از جذابیت های دیدنی شهر پکن مبدل شود .
بازار هونگ چیائو پکن (hongqio)


بازار هونگ چیائو در خیابان هونگ چیائو و نزدیک به معبد بهشت واقع شده و دارای موقعیت مرکزی در شهر پکن می باشد . این مرکز خرید شامل پنج طبقه می باشد . نام دیگر این مرکز خرید در گذشته بازار مروارید بوده و آن به این علت است که سه طبقه از آن به فروش انواع مروارید های اصل و پرورشی در اندازه ، رنگ ، مرغوبیت و قیمت های متفاوت پرداخته می شود . از این مروارید های با ارزش در تهیه جواهرات و زیور آلات استفاده می شود که هم به تنهایی، رشته ای و یا به صورت ترکیبی به خریدارای ارائه می شود . اما در سایر طبقات ، پوشاک زنانه مردانه و کودکان، کیف و کفش ، لوازم الکترونیکی و الکتریکی ، لوازم منزل ، صنایع دستی و . . . به فروش می رسد .
بازار یاشو پکن (yashow)

بازار یاشو پکن در منطقع سن لی تون شهر پکن واقع شده است . این مرکز خرید متشکل از پنج طبقه بوده و هم بین توریستان محبوبیت داشته و هم جزو پر طرفدارترین مراکز خرید پکن در بین شهروندان می باشد . کلیه کالاهای مورد نیاز خانواده مثل انواع پوشاک ، کیف و کفش ، کلاه ، ساعت ، صنایع دستی ، و . . . از جمله اقلام ارائه شده در این مرکز خرید است . البته طبقه زیرین به کیف و کفش اختصاص داشته و طبقات یک ، دو و سه نیز انواع البسه را به فروش می رسانند . طبقه چهارم نیز مخصوص کالاهایی چون اسباب بازی ، لوازم تزیینی ، ام پی تری و ام پی فور و انواع چای می باشد . در ضمن در طبقه سوم انواع پارچه های نفیس و ابریشمی و یک غرفه بزرگ خیاطی نیز آماده ارائه خدمات به بازدید کنندگان و خریداران هستند . ساعت کاری این مرکز از ۹ صبح الی ۹٫۵ شب می باشد .
مرکز خرید اورینتال پلازا پکن (oriental plaza)

مرکز خرید اورینتال پلازای شهر پکن دومین مرکز خرید بزرگ پایتخت چین به شمار می رود که بزرگ ترین شعبه مک دونالد را که مدیر آن یکی از میلیاردرهای هنگ کنگی است ، را در خود جای داده است . کالاهای ارائه شده در این مرکز تجاری شامل مایحتاج ، کالاها و سوغات مورد نظر خریدارن بوده و انواع پوشاک و البسه ، کفش و کیف ، ساعت و زیور آلات ، لوازم خانگی ، صوتی و تصویری و . . . را شامل می شود . کسانی که برای خرید به این مرکز خرید مراجعه می کنند ، می توانند علاوه بر خرید از رستوران ها ، گالری و موزه ای که در آن قرار دارد نیز بازدید نمایند . در ضمن یکی از شعب سوپر مارکت معروف اوله نیز در مرکز خرید اورینتال پلازا قرار دارد .
مرکز خرید گیاهان دارویی تونگ رن تانگ پکن (tong ren tang)

مرکز خرید گیاهان دارویی تونگ رن تانگ در پکن انواع داروها ، گیاهان و مواد طبیعی را که قدمتی ۳۰۰ ساله دارد را در خود جای داده است . گردشگران با مراجعه به این مرکز خرید علاوه بر تهیه داروهای گیاهی می توانند با پزشکان سنتی چینی این مرکز خرید نیز ملاقاتی داشته باشند . پزشکانی که تنها با گرفتن نبض بیماران به بسیاری از اسرار جسمی و روحی آن ها را آشکار می سازند . البته بهتر است یک مترجم در طول بازدید از این مرکز خرید با شما همراه باشد تا هم از نظرات پزشکان بهتر استفاده کرده و هم داروهای مورد نیاز خود را با اطمینان بیشتری تهیه نمایید .
مرکز خرید سوپر برند مال شانگهای (super brand mall)

مرکز خرید سوپر برند مال که در منطقه پودونگ شانگهای چین قرار داشته و به عنوان یکی از با شکوه ترین مال های قاره آسیا شناخته می شود . این مرکز خرید مجهز در ده طبقه انواع کالاهای متنوع نظیر :پوشاک ، کیف و کفش ، صنایع دستی و بسیاری اجناس مرغوب و با کیفیت را به فروش رسانده و برای تمام اعضای خانواده جذاب می باشد . از جمله امکانات جانبی مرکز خرید سوپر گرند مال شانگهای می توان به فروشگاه های بین المللی ، سوپر مارکت بزرگ لوتوس ، رستوران های متعدد و پردیس های سینمایی اشاره نمود . همه این موارد سبب شده تا این مرکز خرید در بین شهروندان و گردشگران تور چین از محبوبیت ویژه ای برخوردار باشد .
مرکز خرید گرند گت اوی شانگهای (grand geteway)

مرکز خرید گرند گت اوی در زمینی به مساحت ۱۳۰۰۰۰ متر مربع در شهر شانگهای چین قرار دارد .توریستان زیادی از مارک های معروف جهان در این مرکز بازدید می نمایند . مجموعه کاملی از فروشگاه های عرضه کننده لباس ، لوازم الکترونیکی ، دکوراسیون ، کیف و کفش ، اسباب بازی ، زیور آلات و ساعت و بسیاری از ملزومات زندگی در این مرکز تجاری به مشتریان ارائه می شود . در ضمن ، مرکز خرید گرند گت اوی جهت رفاه بیشتر خریداران تدابیر ویژه ای اندیشیده است که از آن جمله می توان به :مراکز تفریحی ، پردیس سینمایی ، رستوران های مجلل و چندین فروشگاه لباس اشاره داشت .
مرکز خرید برلینس شیمائو اینت پلازا شانگهای (brilliance shimao International plaza)

مرکزخرید برلینس شیمائو اینت پلازا در فاصله کمی از میدان مردم شهر شانگهای چین قرار دارد . این مرکز تجاری بزرگ و با شکوه جهت آسایش مشتریان از تمام توان خود استفاده نموده تا توریستان و شهروندان لحظاتی آرام و خوش را در این مرکز خرید سپری نمایند . علاه بر پارکینگ ، رستوران های متعدد ، کافی شاپ و امکانات جانبی دیگر ، این مرکز تجاری به فروش کالاها و اجناس مورد نیاز اعضای خانواده می پردازد . کالاهایی از قبیل انواع البسه ، کیف و کفش ، کالای خواب ، لوازم زینتی و وسایل خانه ، لوازم ورزشی و زیور آلات و . . . از معتبر ترین برندها گرفته تا ارزانترین کالاها در این مرکز خرید یافت می شود که خود یکی از ویژگی های بارز آن محسوب می شود .

شهر های پکن

شهر های پکن

فهرستی است از شهرهای کشور جمهوری خلق چین
شانگهای
گوانگژو
شنزن
چونگ‌کینگ
هنگ کنگ
ژنگژو
جینان
چینگدائو
شی‌آن
هویژو
شهر: ۲۰۱۰ سرشماری مناطق مسکونی فضای شهر سطح تقسیمات کشوری توضیحات
广州 گوانگ‌ژو ۴۱٬۲۳۰٬۰۰۰ ۱۱٬۰۷۰٬۶۵۴ Provincial capital (National central city) ۱۲٬۷۰۰٬۸۰۰ Incl. شن‌ژن، دونگوان and part of فوشان، ژیانگمن، ژونگشان and هویژو
上海 شانگهای ۲۵٬۶۰۷٬۰۱۶ ۲۲٬۳۱۵٬۴۲۶ Municipality (National central city) ۲۳٬۰۱۹٬۱۴۸ Incl. part of سوژو[۱]
北京 پکن ۱۹٬۹۸۰٬۳۲۸ ۱۸٬۸۲۷٬۰۰۰ Municipality (National central city) ۱۹٬۶۱۲٬۳۶۸ Incl. Zhuozhou and Sanhe cities ; Danchang Hui county in هبئی.[۱]
汕头 شانتو ۱۱٬۶۳۰٬۴۴۷ ۱٬۳۴۶٬۷۰۸ Special economic zone city ۵٬۳۹۱٬۰۲۸ Incl. most districts of جیه‌یانگ and چاوژو
深圳 شنژن گوانگ‌ژو ۱۰٬۳۵۷٬۹۳۸ Special economic zone City ۱۰٬۳۵۷٬۹۳۸
天津 تیانجین ۱۰٬۲۹۰٬۹۸۷ ۱۱٬۰۹۰٬۳۱۴ Municipality (National central city) ۱۲٬۹۳۷٬۹۵۴
东莞 دونگوان گوانگ‌ژو ۸٬۲۲۰٬۹۳۷ Prefecture ۸٬۲۲۰٬۹۳۷
杭州 هانگژو ۷٬۳۲۱٬۱۴۱ ۵٬۶۹۵٬۳۱۳ Provincial capital ۸٬۷۰۰٬۴۰۰ Incl. part of شاوشینگ
香港 هنگ کنگ ۷٬۰۵۵٬۰۷۱ ۷٬۰۵۵٬۰۷۱ Special Administrative Region ۷٬۰۵۵٬۰۷۱ Not yet included in گوانگ‌ژو – شن‌ژن built up area
武汉 ووهان ۶٬۸۸۶٬۲۵۳ ۶٬۴۳۴٬۳۷۳ Provincial capital ۹٬۷۸۵٬۳۹۲
南京 نانجینگ ۶٬۸۵۲٬۹۸۴ ۶٬۸۵۲٬۹۸۴ Provincial capital ۸٬۰۰۴٬۶۸۰
沈阳 شن‌یانگ ۶٬۷۵۶٬۳۷۹ ۵٬۷۴۳٬۷۱۸ Provincial capital ۸٬۱۰۶٬۱۷۱ Incl urban part of فوشون
成都 چنگدو ۶٬۷۳۰٬۷۴۹ ۷٬۱۲۳٬۶۹۷ Provincial capital ۱۴٬۰۴۷٬۶۲۵
西安 شی‌آن ۶٬۶۱۳٬۱۳۸ ۳٬۸۹۰٬۰۹۸ Provincial capital ۸٬۴۶۷٬۸۳۷ Incl. part of شیان‌یانگ
泉州 کوانژو ۶٬۰۷۰٬۷۱۷ ۱٬۳۹۸٬۴۲۷ Administrative area ۸٬۱۲۸٬۵۳۰
哈尔滨 هاربین ۵٬۲۸۲٬۷۸۳ ۴٬۵۱۷٬۵۴۹ Provincial capital ۹٬۸۷۳٬۷۴۲
温州 ونژو ۵٬۱۷۳٬۳۲۴ ۲٬۳۱۲٬۰۶۶ Administrative area ۹٬۱۲۲٬۱۰۰
厦门 شیامن ۴٬۹۸۴٬۴۸۲ ۱٬۸۶۱٬۲۸۹ Special economic zone city ۳٬۵۳۱٬۱۴۷ Incl. part of جانگجاو
重庆 چونگ‌کینگ ۴٬۸۰۲٬۵۱۱ ۵٬۴۰۲٬۷۲۱ Municipality (National central city) ۲۸٬۸۴۶٬۱۷۰
青岛 چینگدائو ۴٬۳۴۵٬۸۸۴ ۳٬۰۶۳٬۴۹۲ Sub-Provincial city ۸٬۷۱۵٬۱۰۰
苏州 سوژو شانگهای ۴٬۰۷۴٬۰۰۰ Prefecture ۱۰٬۴۶۵٬۹۹۴
长沙 چانگشا ۴٬۰۷۳٬۶۴۵ ۳٬۰۹۳٬۹۸۰ Provincial capital ۷٬۰۴۴٬۱۱۸
郑州 ژنگژو ۳٬۹۸۰٬۲۵۰ ۳٬۱۳۲٬۰۰۰ Provincial capital ۸٬۶۲۶٬۵۰۵
济南 جینان ۳٬۹۲۲٬۱۸۰ ۳٬۹۲۲٬۱۸۰ Provincial capital ۶٬۸۱۴٬۰۰۰
石家庄 شیجیاژوانگ ۳٬۸۳۳٬۶۰۶ ۲٬۶۰۴٬۹۳۰ Provincial capital ۱۰٬۱۶۳٬۷۸۸
太原 تائی‌یوان ۳٬۷۷۵٬۳۶۰ ۳٬۲۱۲٬۵۰۰ Provincial capital ۴٬۲۰۱٬۵۹۱ Incl. Yuci district in جینجونگ
无锡 ووشی ۳٬۵۴۲٬۳۱۹ ۳٬۵۴۲٬۳۱۹ Prefecture ۶٬۳۷۲٬۶۲۴
淄博 زایبو ۳٬۵۳۰٬۰۳۷ ۳٬۰۰۲٬۱۸۱ Prefecture ۴٬۵۳۰٬۶۰۰
昆明 کون‌مینگ ۳٬۳۵۳٬۸۶۰ ۳٬۱۸۴٬۵۸۰ Provincial capital ۶٬۴۳۲٬۲۱۲
合肥 هفئی ۳٬۳۵۲٬۰۷۶ ۳٬۳۵۲٬۰۷۶ Provincial capital ۵٬۷۰۲٬۴۶۶
长春 چانگچون ۳٬۳۴۱٬۷۰۰ ۳٬۳۴۱٬۷۰۰ Provincial capital ۷٬۶۷۷٬۰۸۹
大连 دالیان ۳٬۲۶۶٬۹۰۵ ۳٬۲۶۶٬۹۰۵ Sub-Provincial city ۶٬۶۹۰٬۴۳۲
唐山 تانگشان ۳٬۱۶۳٬۳۵۲ ۹۱۹٬۰۸۲ Prefecture ۷٬۵۷۷٬۲۸۴
宁波 نانگبو ۳٬۰۸۹٬۱۸۰ ۳٬۰۸۹٬۱۸۰ Sub-Provincial city ۷٬۶۰۵٬۷۰۰
福州 فوژو ۲٬۹۲۱٬۷۶۳ ۲٬۹۲۱٬۷۶۳ Provincial capital ۷٬۱۱۵٬۳۷۰
常州 چانگژو ۳٬۲۹۰٬۵۴۸ ۳٬۲۹۰٬۵۴۸ Provincial capital ۴٬۵۹۱٬۹۷۲
台州 Taizhou، Zhejiang ۲٬۸۰۷٬۵۹۲ ۱٬۵۷۵٬۲۵۲ Prefecture ۵٬۹۶۸٬۸۰۰ Incl. Wenling city now in built up area.
乌鲁木齐 اورومچی ۲٬۷۴۴٬۲۸۰ ۲٬۳۰۲٬۱۴۶ Provincial capital ۳٬۱۱۰٬۲۸۰
贵阳 گوئیانگ ۲٬۵۵۲٬۶۳۵ ۲٬۵۵۲٬۶۳۵ Provincial capital ۴٬۳۲۴٬۵۶۱
南宁 نان‌نینگ ۲٬۴۸۰٬۳۴۰ ۲٬۸۷۵٬۲۲۰ Provincial capital ۶٬۶۶۱٬۶۰۰
徐州 شوژو ۲٬۳۶۹٬۸۵۱ ۲٬۸۲۸٬۸۳۴ Prefecture-level city ۸٬۵۸۰٬۵۰۰
南昌 نانچانگ ۲٬۱۸۰٬۱۰۰ ۲٬۰۱۲٬۴۰۰ Provincial capital ۵٬۰۴۲٬۵۶۵
兰州 لانژو ۲٬۱۷۷٬۱۳۰ ۲٬۱۷۷٬۱۳۰ Provincial capital ۳٬۶۱۶٬۱۶۳
鞍山 آنشان (چین) ۲٬۱۷۱٬۰۵۰ ۱٬۵۲۹٬۳۵۰ Prefecture ۳٬۶۴۵٬۸۸۴
扬州 یانگژو ۲٬۱۴۶٬۹۸۰ ۱٬۱۱۲٬۵۲۶ Prefecture ۴٬۴۵۹٬۷۶۰
海口 هایکو (شهر) ۲٬۰۴۶٬۱۸۹ ۲٬۰۴۶٬۱۸۹ Prefecture ۲٬۰۴۶٬۱۸۹
南通 نانتانگ ۱٬۹۹۴٬۷۰۸ ۱٬۹۹۴٬۷۰۸ Prefecture ۷٬۲۸۲٬۸۳۵
呼和浩特 هوهوت ۱٬۹۸۰٬۷۷۴ ۱٬۹۸۰٬۷۷۴ Provincial capital ۲٬۸۶۶٬۶۱۵
吉林 جی‌لین ۱٬۹۷۵٬۸۰۳ ۱٬۹۷۵٬۸۰۳ Prefecture ۴٬۴۱۴٬۶۸۱
淮南 هواینان ۱٬۸۹۹٬۷۴۰ ۱٬۶۲۶٬۹۰۵ Prefecture ۲٬۳۳۴٬۰۰۰
临沂 لینیای ۱٬۸۷۶٬۷۷۰ ۱٬۸۷۶٬۷۷۰ Administrative area ۱۰٬۰۳۹٬۴۰۰
湘潭 شی‌آن ۱٬۷۷۹٬۹۶۰ ۶۸۴٬۶۰۰ Prefecture ۲٬۷۴۸٬۵۵۲ Built up area of 2،۵۸۶،۹۴۸ in progress with 4 urban districts of ژانژو
惠州 هویژو گوانگ‌ژو ۱٬۷۴۶٬۱۸۰ Prefecture ۴٬۵۹۷٬۰۰۲
包头 بائوتو ۱٬۷۰۳٬۷۰۰ ۱٬۷۷۹٬۴۲۰ Prefecture ۲٬۶۵۰٬۳۶۴
南阳 Nanyang ۱٬۶۷۲٬۱۷۱ ۱٬۶۷۲٬۱۷۱ Administrative area ۱۰٬۲۶۳٬۰۰۶
保定 بائودینگ ۱٬۶۶۵٬۳۶۰ ۱٬۰۲۸٬۰۰۰ Administrative area ۱۱٬۱۹۴٬۳۷۹
柳州 لیوژو ۱٬۶۰۳٬۳۱۸ ۱٬۰۲۹٬۹۴۶ Prefecture ۳٬۷۵۸٬۷۰۰ Incl. لیاژیانگ county within built up area
泰安 Tai’an ۱٬۵۹۴٬۹۷۷ ۱٬۵۹۴٬۸۷۷ Prefecture ۵٬۴۹۴٬۲۰۰
阜阳 فویانگ ۱٬۵۳۳٬۴۳۲ ۱٬۵۳۳٬۴۳۲ Prefecture ۷٬۵۹۹٬۹۱۸
江门 ژیانگمن گوانگ‌ژو ۱٬۵۲۹٬۵۵۶ Sub-Provincial city ۴٬۴۴۸٬۸۷۱
银川 یینچوان ۱٬۵۱۳٬۱۵۱ ۱٬۲۹۰٬۱۷۰ Provincial capital ۱٬۹۹۳٬۰۸۸ Incl. Helan county within built up area
潍坊 ویفانگ ۱٬۵۱۲٬۵۸۴ ۱٬۵۱۲٬۹۸۴ Prefecture ۹٬۰۸۶٬۲۰۰
珠海 جوهای ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ ۷۶۱٬۲۰۰ Special economic zone city ۱٬۵۶۰٬۲۲۹ Incl. ماکائو and southern part of ژونگشان
黄石 هوانگشی ۱٬۴۹۸٬۰۵۳ ۶۲۱٬۶۵۴ Prefecture ۲٬۴۲۹٬۳۱۸ Incl. Daye city
六安 لوآن ۱٬۴۸۲٬۷۲۹ ۱٬۴۸۲٬۷۲۹ Prefecture ۵٬۶۱۲٬۰۰۰
洛阳 لوئویانگ ۱٬۴۵۵٬۵۰۰ ۱٬۵۲۷٬۲۵۰ Prefecture ۶٬۵۴۹٬۴۸۶
漳州 جانگجاو ۱٬۴۵۳٬۱۳۵ ۵۹۶٬۱۶۵ Prefecture ۴٬۸۰۹٬۹۸۳
大同 داتونگ ۱٬۴۴۷٬۵۵۰ ۱٬۵۷۰٬۰۳۵ Prefecture ۳٬۳۱۸٬۰۵۷
湛江 ژانژیانگ ۱٬۴۰۰٬۶۸۵ ۱٬۴۰۰٬۶۸۵ Prefecture ۱٬۳۹۲٬۴۹۳
盘锦 پینجین ۱٬۳۹۲٬۴۹۳ ۶۳۵٬۰۳۷ Prefecture ۱٬۳۹۲٬۴۹۳ Incl. 2 urban districts plus Dawa and Panshan counties partly in built up area
宿迁 ساکیان ۱٬۳۸۲٬۰۴۹ ۱٬۳۸۲٬۰۴۹ Prefecture ۴٬۷۱۵٬۵۵۳
邯郸 هاندان ۱٬۳۷۱٬۳۹۹ ۹۴۶٬۱۵۹ Prefecture ۹٬۱۷۴٬۶۷۹
马鞍山 مانشان ۱٬۳۶۶٬۳۰۲ ۶۳۳٬۹۴۰ Sub-Provincial city ۱٬۳۶۶٬۳۰۲
营口 یینگکو ۱٬۳۴۰٬۹۹۳ ۸۹۷٬۵۱۵ Prefecture ۲٬۴۲۸٬۵۳۴ Incl. Dashiqiao city now in built up area
抚顺 فوشون شن‌یانگ ۱٬۳۴۰٬۲۰۵ Prefecture ۲٬۱۳۸٬۰۹۰
菏泽 هزه (شاندونگ) ۱٬۳۰۰٬۵۴۱ ۱٬۳۰۰٬۵۴۱ Prefecture ۸٬۲۸۷٬۸۰۰
亳州 بوجوا ۱٬۲۶۱٬۶۷۰ ۱٬۲۶۱٬۶۷۰ Prefecture ۴٬۸۵۱٬۰۰۰ Built up area probably smaller because of the huge city area (2،۲۲۶ km²)
常德 چانگدی ۱٬۲۳۲٬۱۸۲ ۱٬۲۳۲٬۱۸۲ Prefecture ۵٬۷۱۷٬۲۱۸
烟台 یانتای ۱٬۲۲۹٬۷۱۸ ۱٬۷۴۷٬۴۹۴ Sub-Provincial city ۶٬۹۶۸٬۲۰۰
内江 نایجیانگ ۱٬۲۲۵٬۴۲۴ ۱٬۲۲۵٬۴۲۴ Prefecture ۳٬۷۰۲٬۸۴۷
西宁 شینینگ ۱٬۱۹۸٬۳۰۴ ۱٬۱۹۸٬۳۰۴ Administrative area ۲٬۲۰۸٬۷۰۸
绍兴 شاوشینگ هانگژو ۱٬۱۹۵٬۷۹۷ Prefecture ۴٬۹۱۲٬۲۰۰
宜昌 ایچانگ ۱٬۱۸۰٬۳۰۰ ۱٬۲۳۱٬۱۷۵ Prefecture-Level city ۴٬۰۵۹٬۶۸۶
荆州 جیانگژو ۱٬۱۵۴٬۰۸۶ ۱٬۱۵۴٬۰۸۶ Prefecture ۵٬۶۹۱٬۷۰۷
襄阳Xiangyang ۱٬۱۲۱٬۰۰۰ ۱٬۱۲۱٬۰۰۰ Prefecture ۵٬۵۰۰٬۳۰۷
赤峰 چیفنگ ۱٬۰۹۴٬۹۷۰ ۱٬۰۹۴٬۹۷۰ Prefecture ۴٬۳۴۱٬۲۴۵ Built up area probably smaller because of the huge city area (7،۰۱۲ km²)
贵港 گویگانگ ۱٬۰۸۴٬۰۶۵ ۱٬۰۸۴٬۰۶۵ Prefecture ۴٬۱۱۸٬۸۰۰
金华 جینهوا ۱٬۰۸۲٬۹۷۴ ۱٬۰۸۲٬۹۷۴ Prefecture ۵٬۳۶۱٬۶۰۰
邢台 شینگتای ۱٬۰۶۷٬۷۷۲ ۱٬۰۶۷٬۷۷۲ Prefecture ۷٬۱۰۴٬۱۱۴ Incl. شینگتای county now in built up area
莱芜 Laiwu ۱٬۰۴۷٬۰۰۰ ۱٬۲۹۸٬۵۰۰ Prefecture ۱٬۲۹۸٬۵۰۰ Gangcheng urban district not yet in built up area
大庆 داکینگ ۱٬۰۴۲٬۹۰۲ ۱٬۳۲۳٬۲۵۲ Prefecture ۲٬۹۰۴٬۵۳۲ داتونگ urban district not yet in built up area
济宁 جینینگ (شاندونگ) ۱٬۰۳۵٬۶۱۵ ۱٬۰۳۵٬۶۱۵ Prefecture ۸٬۰۸۱٬۹۰۰
桂林 گویلین ۱٬۰۳۲٬۶۵۷ ۶۹۴٬۸۷۲ Prefecture ۴٬۷۴۸٬۰۰۰
茂名 ماومینگ ۱٬۰۲۸٬۵۰۰ ۱٬۰۲۸٬۵۰۰ Prefecture ۵٬۸۱۷٬۷۵۳
绵阳 میانیانگ ۹۸۵٬۵۸۶ ۹۸۵٬۵۸۶ Prefecture ۴٬۶۱۳٬۸۶۲
本溪 بنشی ۹۵۹٬۶۱۰ ۹۵۹٬۶۱۰ Prefecture ۱٬۷۰۹٬۵۳۸
安阳 آنیانگ ۹۵۰٬۱۳۱ ۹۵۰٬۱۳۱ Prefecture ۵٬۱۷۲٬۸۳۴
平顶山 پینگدینگشان ۹۳۲٬۷۹۰ ۹۳۲٬۷۹۰ Prefecture ۴٬۹۰۴٬۳۶۷
衡阳 هنگیانگ ۸۸۶٬۴۲۴ ۹۳۶٬۷۸۹ Prefecture ۷٬۱۴۱٬۴۶۲
锦州 جینجو ۸۸۶٬۰۰۸ ۸۸۶٬۰۰۸ Prefecture ۳٬۱۲۶٬۴۶۳
东营 دونجینگ (شاندونگ) ۸۸۱٬۰۱۰ ۶۴۳٬۸۱۵ Prefecture ۲٬۰۳۵٬۳۰۰ Incl. Kenli county partly within built up area
枣庄 Zaozhuang ۸۶۸٬۴۴۵ ۲٬۱۲۵٬۱۳۶ Prefecture ۳٬۷۲۹٬۳۰۰ Xuecheng، Shanting and Tai’erzhuang urban districts not in built up area
日照 Rizhao ۸۶۵٬۰۳۲ ۱٬۱۴۳٬۰۷۸ Prefecture ۲٬۸۰۱٬۱۰۰ Lanshan urban district not in built up area
芜湖 Wuhu ۸۶۴٬۹۳۲ ۱٬۰۰۹٬۸۲۴ Prefecture ۲٬۲۶۳٬۱۲۳
咸阳 شیان‌یانگ شی‌آن ۸۵۹٬۵۲۰ Prefecture ۵٬۰۹۶٬۰۰۶
佳木斯 جیاموسی ۸۵۰٬۷۵۰ ۸۵۰٬۷۵۰ Prefecture ۲٬۵۵۲٬۰۹۷
绥化 سایهوا ۸۴۹٬۰۳۳ ۸۴۹٬۰۳۳ Prefecture ۵٬۴۱۶٬۳۳۹
齐齐哈尔 چیچیهار ۸۴۷٬۳۸۸ ۱٬۳۹۵٬۰۹۰ Prefecture ۵٬۶۱۱٬۰۰۰
焦作 ژیاوزو ۸۳۸٬۰۵۰ ۸۳۸٬۰۵۰ Prefecture ۳٬۵۳۹٬۸۶۰
开封 کایفنگ ۸۲۶٬۹۶۱ ۸۲۶٬۹۶۱ Prefecture ۴٬۶۷۶٬۱۵۹
秦皇岛 کینگهوانگداو ۸۲۰٬۸۰۰ ۸۲۰٬۸۰۰ Prefecture ۲٬۹۸۷٬۶۰۵
株洲 ژانژو ۸۰۶٬۹۸۸ ۸۰۶٬۹۸۸ Prefecture ۳٬۸۵۵٬۶۰۹ Built up area of 2،۵۸۶،۹۴۸ in progress with 3 urban districts of شیانگتان
牡丹江 مودانجیانگ ۸۰۵٬۵۸۴ ۸۰۵٬۵۸۴ Prefecture ۲٬۷۹۸٬۷۲۳
蚌埠 بنگبو ۸۰۲٬۵۷۵ ۸۰۲٬۵۷۵ Prefecture ۳٬۱۶۴٬۴۶۷
舟山 جواشان ۷۹۶٬۹۷۹ ۷۹۶٬۹۷۹ Prefecture ۱٬۱۲۱٬۳۰۰
安庆 انگینگ ۷۸۰٬۰۰۰ ۷۸۰٬۰۰۰ Prefecture ۵٬۳۱۱٬۰۰۰
新乡 شینشیانگ ۷۷۹٬۷۷۵ ۹۱۴٬۹۳۶ Prefecture ۵٬۷۰۷٬۸۰۱ Fenqquan urban district not yet linked to built up area
廊坊 لانگ فنگ ۷۷۷٬۶۳۲ ۷۷۷٬۶۳۲ Prefecture ۴٬۳۵۸٬۸۳۹ Sanhe City and Danchang Hui county included in پکن built up area
镇江 جنجیانگ ۷۶۹٬۵۶۰ ۱٬۱۸۹٬۳۲۰ Prefecture ۳٬۱۱۳٬۳۸۴
丹东 داندونگ ۷۶۰٬۸۰۰ ۷۶۰٬۸۰۰ Prefecture ۲٬۴۴۴٬۶۹۷
葫芦岛 هولوداو ۷۵۹٬۱۹۰ ۷۵۹٬۱۹۰ Prefecture ۲٬۶۲۳٬۵۴۱
宜宾 ایبلین ۶۷۳٬۴۱۳ ۶۷۲٬۴۱۳ Prefecture ۴٬۴۷۲٬۰۰۱
阜新 فاکسین ۶۶۹٬۳۱۷ ۶۶۹٬۳۱۷ Prefecture ۱٬۸۱۹٬۳۳۹
曲靖 Qujing ۶۵۹٬۹۲۵ ۶۵۹٬۹۲۵ Prefecture ۵٬۸۵۵٬۰۵۵ Zhanyi county nearly in built up area
贺州 هیژو ۶۵۳٬۰۸۰ ۱٬۲۱۶٬۰۸۰ Prefecture ۲٬۸۹۳٬۵۰۰ Nanxun urban district not in built up area
铁岭 تیلینگ ۶۴۷٬۹۲۸ ۳۰۵٬۹۶۶ Prefecture ۲٬۷۱۷٬۷۳۲ Incl. تیلینگ county in built up area
滨州 بینژو (شاندونگ) ۶۲۸٬۱۷۲ ۶۲۸٬۱۷۲ Prefecture ۳٬۷۴۸٬۵۰۰
邵阳 Shaoyang ۶۱۵٬۳۲۱ ۶۱۵٬۳۲۱ Prefecture ۷٬۰۷۱٬۸۲۶
阿克苏 Aksu ۵۹۹٬۴۶۴ ۵۹۹٬۴۶۴ Prefecture ۲٬۳۷۰٬۸۸۷ Incl. largely rural areas
威海 ویهای ۵۹۱٬۹۸۲ ۵۹۱٬۹۸۲ Prefecture ۲٬۸۰۴٬۸۰۰
阳江 یانگژیانگ ۵۸۹٬۰۵۰ ۵۸۹٬۰۵۰ Prefecture ۲٬۴۲۱٬۸۱۲
德州 دژو (شاندونگ) ۵۸۰٬۲۶۰ ۵۸۰٬۲۶۰ Prefecture ۵٬۵۶۸٬۲۰۰
岳阳 یویونگ ۵۷۱٬۶۷۰ ۹۷۷٬۰۳۶ Prefecture ۵٬۴۷۷٬۹۱۱ Junshan and Yunxi urban districts not yet in built up area
泰州 Taizhou ۵۷۱٬۵۱۶ ۵۷۱٬۵۱۶ Prefecture ۴٬۶۱۸٬۵۵۸
滁州 چاجوا ۵۶۲٬۳۲۱ ۵۶۲٬۳۲۱ Prefecture ۳٬۹۳۷٬۸۶۸
九江 جیاجیانگ ۵۴۵٬۶۱۶ ۵۴۵٬۶۱۶ Prefecture ۴٬۷۲۸٬۷۶۳
澳门 ماکائو جوهای ۵۴۱٬۲۰۰ Special Administrative Region ۵۴۱٬۲۰۰
辽阳 لیاویانگ آنشان (چین) ۵۲۷٬۸۵۰ Prefecture ۱٬۸۵۹٬۷۵۸
沧州 کانگجو ۵۱۴٬۰۷۴ ۵۱۴٬۰۷۴ Prefecture ۷٬۱۳۴٬۰۵۳
濮阳 Puyang ۵۱۲٬۶۵۲ ۵۱۲٬۶۵۲ Prefecture ۳٬۵۹۸٬۴۹۴
鹤岗 هنگانگ ۴۸۹٬۲۳۲ ۴۸۹٬۲۳۲ Prefecture ۱٬۰۵۸٬۶۶۵ Dongshan district not yet in built up area
连云港 لیانیانگانگ ۴۶۰٬۰۱۲ ۶۲۸٬۹۹۶ Prefecture ۴٬۳۹۳٬۹۱۴
玉林 Yulin ۴۵۶٬۱۳۶ ۴۵۶٬۱۳۶ Prefecture ۳٬۳۵۱٬۴۳۷ Incl. largely rural areas
潮州 چاوژو شانتو ۴۵۲٬۴۷۲ Prefecture ۲٬۶۶۹٬۸۴۴
南平 نانپینگ ۴۲۳٬۶۰۵ ۴۲۳٬۶۰۵ Prefecture ۲٬۶۴۵٬۵۴۹
北海 بیهای ۴۰۵٬۶۰۰ ۵۷۲٬۰۰۰ Prefecture ۱٬۵۳۹٬۳۰۰
喀什 کاشغر ۳۹۶٬۷۹۵ ۳۹۶٬۷۹۵ Prefecture ۳٬۹۷۹٬۲۶۲
丽水 Lishui ۳۲۸٬۷۵۷ ۳۲۸٬۷۵۷ Prefecture ۲٬۱۱۷٬۰۰۰
周口 Zhoukou ۳۰۸٬۱۷۳ ۳۰۸٬۱۷۳ Prefecture ۸٬۹۵۳٬۱۷۲
阿勒泰 Altay ۲۱۶٬۸۹۰ ۲۱۶٬۸۹۰ Prefecture ۶۰۳٬۲۸۰
拉萨 لهاسا ۲۶۲٬۹۱۸ ۲۶۲٬۹۱۸ Prefecture ۵۵۹٬۴۲۳
克拉玛依 Karamay ۲۳۴٬۶۰۰ ۲۳۴٬۶۰۰ Prefecture ۳۹۱٬۰۰۸
丽江 Lijiang ۱۵۵٬۵۴۰ ۱۵۵٬۵۴۰ Prefecture ۱٬۲۴۴٬۷۶۹
فهرست دیگر

این صفحه فهرستی است از شهرهای کشور جمهوری خلق چین به ترتیب جمعیت در سال ۲۰۱۰ میلادی. داده‌های جمعیتی برگرفته از سایت citypopulation[۲]

شانگهای با ۲۰،۲۱۸،۰۰۰ نفر (۲۰۱۰) و با جمعیت ۳۰،۲۰۰٬۰۰۰ نفر در کلانشهر شانگهای (۲۰۱۴)[۳].
پکن با ۱۶،۴۴۷،۰۰۰ نفر (۲۰۱۰) و با جمعیت ۲۱،۱۴۸،۰۰۰ نفر در کلانشهر پکن (۲۰۱۴)[۳].
گوانگژو Guangzhou با ۱۰٬۶۴۱،۰۰۰ نفر
شنزن Shenzhen با ۱۰،۴۶۷،۰۰۰ نفر
تیانجین Tianjin با ۹٬۲۹۰،۰۰۰ نفر
ووهان Wuhan با ۷،۵۴۲،۰۰۰ نفر
دونگ گوان Dongguan با ۷٬۲۷۱،۰۰۰ نفر
فوشان Foshan با ۶٬۷۷۲،۰۰۰ نفر
چنگدو Chengdu با ۶٬۳۱۷٬۰۰۰ نفر
چونگ کینگ Chongqing با ۶،۲۶۴،۰۰۰ نفر
نانجینگ Nanjing با ۵٬۸۲۸،۰۰۰ نفر
شنیانگ Shenyang با ۵٬۷۱۸٬۰۰۰ نفر
شیان Xian با ۵،۲۰۶،۰۰۰ نفر
هاربین Harbin با ۴٬۵۹۶،۰۰۰ نفر
سوژو Suzhou با ۴٬۰۸۴،۰۰۰ نفر
کینگدائو Qingdao با ۳،۹۹۱،۰۰۰ نفر
دالیان Dalian با ۳،۹۰۲٬۰۰۰ نفر
ژنگژو Zhengzhou با ۳،۶۷۷،۰۰۰ نفر
شانتو Shantou با ۳،۶۴۴،۰۰۰ نفر
جینان Jinan با ۳،۵۲۸،۰۰۰ نفر
چانگچون Changchun با ۳،۴۱۱،۰۰۰ نفر
کان مینگ Kunming با ۳،۲۷۹٬۰۰۰ نفر
چانگشا Changsha با ۳،۱۹۳،۰۰۰ نفر
تائی یوان Taiyuan با ۳،۱۵۴،۰۰۰ نفر
شیامن Xiamen با ۳،۱۱۹،۰۰۰ نفر
هافئی Hefei با ۳،۰۹۹،۰۰۰ نفر
اورومچی Ürümqi با ۲،۸۵۳،۰۰۰ نفر
فوژو Fuzhou با ۲،۸۲۴،۰۰۰ نفر
شیجیاژوانگ Shijiazhuang با ۲،۷۷۰،۰۰۰ نفر
ووشی Wuxi با ۲،۷۵۸،۰۰۰ نفر
ژونگشان Zhongshan با ۲،۷۴۱،۰۰۰ نفر
ونژو Wenzhou با ۲،۶۸۷،۰۰۰ نفر

آداب و رسوم مردم پکن

مردم چین با داشتن فرهنگی غنی، مراسم ملی و سنتی فراوانی دارند. معروفترین آن، عید بهار یا نوروز است که از هشت روز مانده به آخر سال چینی آغاز می شود و تا پانزدهم ماه بعد ادامه می‌یابد.

پانزدهم ماه اول بهار جشن فانوس است که با این مراسم پایان عید بهار اعلام می‌شود. تقویم چینی از سال۱۹۱۱ به سال میلادی تبدیل شد.

قبل از تغییر تقویم به سال میلادی، گاهشماری چینی مبتنی بر حرکت ماه به دور زمین و گاه بر حرکت زمین به دور خورشید بود.

هم اکنون در تقویم‌های منتشرشده در چین به رسم سنتی، همه قراردادهای گاهشماری، سنتی و رسمی محاسبه می‌گردد.

دیوار چین/ جاذبه‌های گردشگری چین / معبد آسمانی / سنگ‌نگاره‌های دازو / تندیس عظیم‌الجثه بودای هیتونگ / شهر ممنوعه / هتل تیانزی / مسجد نیو جیه /

روزهای هفته از دوشنبه آغاز می‌شود، ماه‌های دوازده گانه سال با تقویم قمری و شمسی که مورد توجه کشاورزان است به نام ماه اول، ماه دوم و … یاد می‌گردد و صورت فلکی نیز مورد توجه است.

در چین باستان هر شصت سال را یک دور نجومی یا” جیازه” Jiaze می نامیدند و هر شصت سال را به پنج دوره تقسیم می کردند و هر دوره را به ۱۲ سال و هر سال را به نام حیوانی می نامیدند و ۱۲ سال به ۱۲ حیوان یا صورت فلکی نام گذاری می شد و صورتها عبارتند بودند از : موش، گاو، ببر، خرگوش، اژدها، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک.

چینی‌ها معتقدند که قوای طبیعت همیشه بخشنده نیستند و آبادانی به تعادل و تزلزل قوای ویرانگر وابسته است که اگر مهار نشوند مصیبت بار خواهند بود. آب و هوای متغییر چین و سختی معیشت آنان را به قربانی کردن برای قوای طبیعت وا می داشت تا از خشم آنها برهند.

هنوز در حاشیه رودخانه زرد کسانی که به رودخانه می افتند نجات نمی دهند زیرا معتقدند که رودخانه قربانی می خواهد. با به هم خوردن تعادل قوای طبیعت به جهت دخالت افراد بشر ویرانی به وجود می آید. پادشاه به عنوان فرزند آسمان تعادل را برقرار می‌کرد. فرزند آسمان یک پادشاه غله بود و روزهای آخر ماه بهار که گیاه فرفیون گل می دهد و عدس آبی بزرگ می‌شود مراسم قربانی کردن را انجام می دهد.

رستش آسمان در زمین از امتیازات فرزند آسمان بود. از مهمترین وظایف وی افتتاح سال کشاورزی بود که بر طبق تقویم چینی ها در روز اول سال اتفاق می افتاد و زمان آن مقارن با اوایل فوریه است.

کشاورزان چینی زمستان را به ۹ بخش تقسیم می کنند و می گویند : نه روز اول و دوم دست از آستینها بدر نکنید. نه روز سوم و چهارم روی یخ راه می رویم. نه روز پنجم و ششم بید های کنار رودخانه جوانه می زنند. نه روز هفتم و هشتم یخ رودها آب می شود. نه روز نهم و دهم کشتزارها را شخم بزنید.

مراسم عید بهار از بیست و سومین روز ماه آخر آغاز می شود این روز را روز بدرقه سال نیز می نامند. خانه تکانی از این روز آغاز می شود و می کوشند تا در نوروز همه جا پاک و درخشان و نورانی باشد، خرید پوشاک نو و غذاهای سنتی از رونقی خاص برخوردار است. شعرهای فراوان خوانده می شود و در پکن در یکی از ترانه ها برنامه کار هشت روز مانده به نوروز را چنین بیان می‌کنند:

روز بیست و سوم پختن آش شکامونی (بودا). روز بیست و چهارم خانه تکانی. روز بیست و پنجم آماده کردن دوفو (خوراک لوبیا). روز بیست و ششم فراهم کردن گوشت. روز بیست و هفتم فراهم کردن مرغ. روز بیست و هشتم آرد خمیر کردن. روز بیست ونهم عود سوزاندن. روز سی ام شب زنده داری.

آش شکا مونی یا ساکیا مونی را با جمع آوری هشت نوع غله به نشانه هشت روز مانده به پایان سال به کمک یاران و همسایگان فراهم می کنند، تا از درویشانه زیستن بودا و با دیگران خوردن وی یاد آورده باشند. آجیلی هم از ذرت و لوبیای قرمز و تمبر چینی و پسته زمینی فراهم می کنند.

از این روز به پاکیزگی آشپزخانه می‌پردازند زیرا چنین باور دارند که خدای آشپزخانه در چهره ای خندان و تنی فربه، شکم برآمده و تنبل به آسمان می رود و گزارش آشپزخانه را به خدای آسمان ارائه می‌دهد، بنابراین پختن غذاهای شیرین و خوشمزه در تمام خانه ها رواج دارد تا خدای آسمان از آنان رضایت داشته باشد و خدی آشپزخانه با برکت و نعمت از آسمان به آشپزخانه باز آید.

در آشپزخانه چینی‌ها خاصه در پکن همیشه تصویر این خدا در حالیکه ماهی (ماهی در معابد بودایی چین جایی خاص دارد. گویند بودا بر ماهی دریای وجود نشسته و زنگ و چوبک و سنج از آن نواخته می شود که ماهی آرام نگیرد) در دست دارد و نگهبان پخت غذاها است دیده می‌شود.

در روستاها مردم با انجام رقص هایی به پیشواز سال نو می روند این رقص دسته جمعی به نام ” یانگ ” معروف است (رقصی که در آن کسی با سر و سینه آدمی و پای و سر اسب به میدان می‌آید). در این رقص کسانی که پوست اژدها و شیر می پوشند شادی و برکت را به جمع می‌برند.

ضیافت شام با حضور همه اعضای خانواده درشب آستانه عید چه در شمال چه در جنوب کشور لازم و ضروری است. در جنوب این شام غالباً از بیش از ده نوع خوراک تشکیل می‌شود که در میان آنها ماهی و خوراکی تهیه شده از خمیر لوبیا باید دیده‌شود.

زیرا این دو خوراک در تلفظ به چینی با ” مرفعه بودن ” تقریبا یکی است. در شمال این غذا را اغلب ” جیا زه” یعنی گوشواره تشکیل می‌دهد. خانواده دراین شب در کنار یکدیگر به تهیه این خوراک سنتی مشغول می‌شوند.

در میان خوراک‌های سنتی عید بهار غذاهای شیرین تهیه شده از ارد برنج چسبیده به چینی ” نیا گا” حتما باید باشد. زیرا این نشانگر ارتقای دائمی سطح زندگی، گردهم آمدم و سعادتمندی اعضای خانواده است.

در آستانه سال جدید به تقویم کشاورزی چین، مردم با سرور و شادی با سال گذشته وداع نموده و به پیشواز سال جدید میروند. دربعضی مناطق مردم به آتش زدن ترقه و آتش بازی هم می‌پردازند. ازاول سال نو اعضای خانواده ملبس به لباس‌های زیبا و نو به استقبال مهمانان و یا دیدار از خویشاوندان و دوستان می‌پردازند.

آنان هنگام ملاقات جملات مبارکی چون ” سال نومبارک” و ” یا عید بهار مبارک باد “را می‌گویند و سپس به خوردن میوه و شکلات و چای مشغول می شوند و با هم گفت و گو می‌کنند. در ایام عید بهار برنامه‌های هنری و تفریحی جالب توجه و رنگارنگ است.

در بعضی جاها اپراها و فیلم‌های ویژه عید به معرض نمایش گذاشته می‌شود و دربعضی مناطق دیگر برنامه‌های هنری عامیانه نظیر رقص شیر، یان گو و رقص با چوب پا و غیره اجرا می‌شود. به این ترتیب محیطی مملو از وجد و شعف و شادی برهمه جا حکمفرما است.

البته بیشتر مردم ترجیح می‌دهند درخانه برنامه‌های تلویزیونی اختصاصی عید بهار را تماشا ‌کنند. گفتنی است که نصب کردن تابلوهای خوش‌نویسی ونقاشی‌های ویژه عید بهار روی دیوار و روشن کردن فانوس نیز از جمله برنامه‌های عید بهار است. درایام این عید جشن فانوس نیز جلوه‌ای خاص دارد.

فانوس‌های رنگی درواقع از جمله هنرهای دستی و سنتی مردمی چین است. مردم در دست داشتن اشکال مختلف متنوع فانوس‌ها که بر روی آن شکل حیوانات، مناظر طبیعی و چهره‌های قهرمانان ترسیم شده‌است در یک جا جمع می‌شوند و شادی می کنند.

البته پابه پای ارتقای سطح زندگی مردم، آنان ضمن حفظ آداب و رسوم سنتی، برنامه‌های جدیدی به وجود آورده‌اند. برای نمونه جهانگردی و چین گردی به رسم نوین چینی‌ها در ایام عید بهار بدل شده‌است.


عادات ازدواج در میان چینیان
مراسم ازدواج در چین قدیم به شش مرحله تقسیم می‌شد. به عبارت دیگر، داماد به عروس هدایای نامزدی می‌داد. سپس پیشنهاد ازدواج می‌کرد و اسم و روز تولد عروس را می‌پرسید. بعد از آن، یک روز خجسته را انتخاب و مراسم ساده برگزار می‌گردید و دو طرف نامزد می‌شدند. در مرحله بعد داماد وسایل مورد استفاده در زندگی را به عروس می‌داد. سپس یک تاریخ خجسته تعیین می‌کردند و آخرین مرحله برگزاری مراسم ازدواج انجام می‌شد.
مراسم ازدواج با برخی آداب و رسوم همراه است. برای نمونه، عروس هنگامی‌ که خانواده خود را ترک می‌گوید، باید گریه کند تا نشان دهد نمی‌خواهد خانواده اش را ترک کند. در مراسم ازدواج داماد و عروس به پدران و مادران و اعضای خانواده تعظیم می‌کنند. مراسم جالب تر این است که پس از برگزاری مراسم عروسی در شب مهمانان با هیاهو و شادی کنان با عروس و داماد شوخی می‌کنند.
وسائل عروس در دوره‌های مختلف متفاوت بوده است. قبلا چینیان از کالسکه و یا کجاوه استفاده می‌کردند. در بعضی مناطق، نیز از قایق، اسب و خر استفاده می‌شد. به دنبال پیشرفت جامعه، مراسم عروسی ملیت‌هان نیز تغییر کرده است. برای نمونه، در سال ۱۹۴۹ میلادی پس از تاسیس جمهوری خلق چین، جوانان عادات و رسوم قدیمی ‌مراسم عروسی را کنار گذاشتند. در آن زمان سطح زندگی چینیان بالا نبود. بدین سبب، مراسم عروسی ساده برگزار می‌شد. معمولا داماد و عروس فقط سند ازدواج می‌گرفتند و دیگر مراسمی ‌برگزار نمی‌کردند.
در سالهای ۷۰ قرن گذشته، مراسم عروسی چینیان با سالهای ۵۰ متفاوت بود. در آن زمان، زندگی چینیان بهتر شده و مراسم عروسی متنوع بود. داماد با دوچرخه و یا تراکتور عروس را به خانه می‌آورد. بعضی‌ها حتی از خودرو ساخت چین استفاده می‌کردند. هدایای مهمانان به داماد و عروس حوله، تشک و روبالشی بود. البته، شیرینی و شراب بسیار مصرف می‌شد. در مراسم عروسی، داماد و عروس شیرینی به مهمانان می‌دادند و به سلامتی مهمانان می‌نوشیدند. پس از سالهای ۸۰ قرن گذشته، مراسم عروسی چینیان بسیار تغییر یافته است.
شایان ذکر اینکه در استان ” شاندونگ ” شاه بلوط، عناب و بادام زمینی روی تختخواب داماد و عروس گذشته می‌شود که کنایه از داشتن فرزند در آینده نزدیک است.
آداب و رسوم در اعیاد
عید بهار چین
از۹ فوریه سال جاری ایام عید بهار سنتی چین آغاز می‌شود. عید بهار در واقع همانند عید نوروز ایران عید میلی فرخنده و پرنشاط است. به طور کلی از قدیم الایام سال در تقویم کشاورزی چینی با ۱۲ نام حیوان یعنی گاو، ببر، مار، موش، خوک، میمون، خرگوش، اسب، خروس، گوسفند، سگ و اژدها مشخص شده است. اژدها در عهد قدیم توتم ( یعنی روح یا موجود حافظ قبیله ملت چین به شمار می‌رفت.
در روایات قدیمی‌چین اژدها همواره به موجودی صاحب نیرو و قدرت جسورا و لبیباک ترسیم شده است و از دیدگاه مردم چنین روحیه ای دقیقا سمبل ایده ال ملت چین است. مردم اژدها این حیوان افسانه‌ای را می‌پرستند و آرزومندند تا اژدها خجستگی و میمنت را برایشان به همراه بیاورد.
از تاریخ عید بهار تاکنون ۴ هزار سال می‌گذرد. در بیش از دو هزار ویک صد سا قبل از میلاد مردم زمان شرکت یک دور ستاره مشتری ( یعنی ژوپیتر) را یک ( تسئو) داستند و این عید را نیز ” تسئو” می‌نامیدند. اما نام این عید در یک هزار سال قبل از میلاد به “نیان” یعنی پرحاصل تغییر کرد.
به رسم و عادت عامیانه در چین ایام عید بهار از ۲۳ دسامبر شروع می‌شود و تاعید فانوس در تاریخ ۱۵ ماه آینده خاتمه می‌یابد که جمعا سه هفته طول می‌کشد. به منظور گرامیداشت ایام عید از شهرها گرفته تا دهات، مردم فعالیتهای مختلفی را انجام می‌دهند و جشنهایی برپا می‌کنند. درروستاها کشاورزان به خانه تکانی و شستن البسه و لحاف وغیره می‌پردازند تا با پاکی و پاکیزگی به پیواز سال نو بروند. آنان همچنین خود را کیهای گوناگونی مانند مشکلات و آب نبات، کیک، گوشت و سبزیجات برای پذیرایی از مهمانان تهیه می‌کنند. درشهرهای بزرگ مقدمات عید نیز از مدتها قبل ازعید شروع می‌گردد. سازمانها و ادارات فرهنگی و گروههای هنری برنامه‌های هنری خود را آماده می‌سازند و در پارکها برنامه‌های تفریحی و بازی‌های گروهی جدید و بیشماری برای مردم انجام می‌شود. موسسات تجاری نیز برای اقناع مشتریان خود کالاها و اجناس متنوع را از کشورها و حتی خارج از چین وارد می‌کنند.
عید بهار چین همانند عید نوروز ایران عید ملی فرخنده و پرشکوه و پر نشاط است. به طور کلی در نواحی مختلف چین رسوم و عاداب سنتی برای برگزاری این عید متفاوت است.
اما ضیافت شام با حضور کلیه اعضای خانواده د رشب آستانه عید چه در شمال چه در جنوب کشور لازم و ضروری است. در جنوب این غذا غالبا از بیش از ۱۰ خواراک تشکیل می‌شود که در میان آنها ماهی و خوراکی تهیه شده از خمیر لوبیا باید دیده شود. زیرا این دو خوراک در تلفظ به چینی با ” مرفعه بودن ” تقریبا یکی است. در شمال این غذا را اغلب ” جیازه” یعنی گوشواره تشکیل می‌دهد. خانواده دراین شب در کنار یکدیگر به تهیه این خوراک سنتی مشغول می‌شوند. شایان یادآوری است که در میان خوراکهای سنتی عید بهار غذاهای شیرین از ارد برنج چسبیده به چینی ” نیاگا” حتما باید موجود باشد. چه آنکه این نشانگر ارتقای دائمی‌سطح زندگی، گردهم آمدم و سعادتمندی اعضای خانواده است. در آستانه سال جدید به تقویم کشاورزی چین، مردم با سرور و شادی با سال گذشته وداع نموده و به پیشواز سال جدید میروند. دربعضی مناطق مردم به آتش زدن ترقه و آتش بازی هم می‌پردازند. ازاول سال نو اعضای خانواده ملبس به لباسهای زیبا و نو به استقبال مهمانان و یا دیدار از خویشاوندان و دوستان می‌پردازند.
آنان هنگام ملاقات جملات مبارکی چون ” سال نومبارک” و ” یا عید بهار مبارک باد “را می‌گویند و سپس به خوردن میوه و شکلات و چای مشغول می‌شوند و با هم گفت و گو می‌کنند. در ایام عید بهار برنامه‌های هنری و تفریحی جالب توجه و رنگارنگ است. دربعضی جاها اپراها و فیلمهای ویژه عید به معرض نمایش گذارده می‌شود و د ربعضی مناطق دیگر برنامه‌های هنری عامیانه نظیر رقص شیر، یان گو و رقص با چوب پا و غیره به این ترتیب محیطی مملو از وجد و شعف و شادی برهمه جا حکمفرما است.
گفتنی است که برحسب کردن تابلوهای خونویسی ونقاشی‌های ویژه عید بهار روی دیوار، روشن کردن فانوس نیز از جمله برنامه‌های عید بهار است. درایام این عید جشن فانوس نیز جلوه ای خاص دارد.
فانوسهای رنگی درواقع از جمله هنرهای دستی و سنتی مردمی‌چین است. مردم با دست داشتن اشکال مختلف متنوع فانوسها که بر روی آن شکل حیوانات مناظر طبیعی و چهره‌های قهرمانان ترسیم شده است در یک جا جمع می‌شوند و شادی می‌کنند. البته پابه پای ارتقای سطح زندگی مردم، آنان ضمن حفظ رسوم وعاداب سنتی، برنامه‌های جدیدی به وجود آورده اند. برای نمونه جهاگردی و چین گردی به رسم نوین چینیها در ایام عید بهار بدل شده است.

هفتمین شب ماه هفتم
هفتمین روز ماه هفتم به تقویم سنتی چین به عنوان ” روز عشق چین” در میان مردم رایج شد. این روز هم عید دختر، عید آرزوی کسب مهارت نامیده شد. در سالهای گذشته، این روز برای دختران چین مهمترین روز محسوب می‌شد.
طبق اساطیر چین، گاوچران و خانم بافنده در شب هفتم ماه هفتم در آسمان به وصل رسیدند. به همین دلیل، دختران نیز با آماده کردن سبدهای میوه دعا می‌کردند که مثل آن خانم بافنده عشق پایدار داشته باشند.
داستان گاوچران و خانم بافنده معروفترین داستان عشق چین به شمار می‌آید. می‌گویند: گاوچران پسر فقیری بود و با گاو خود زندگی می‌کرد. خانم بافنده دختر امپراتور آسمان بود. روزی خانم بافنده به دنیا هبوط کرد و گاوچران را دید.
آن دو نفر دوست و بتدریج عاشق دیگر شدند. خانم بافنده چون می‌خواست با گاوچران ازدواج کند، تصمیم گرفت دیگر به آسمان برنگردد. ولی به زودی امپراتور آسمان متوجه شد که دخترش گم شده و خیلی عصبانی شد. او نمی‌گذاشت که دخترش با مردم عادی ازدواج کند. خانم بافنده نمی‌توانست از پدرش سرپیچی کند و به آسمان رفت. بدین جهت، زن و شوهر پرعاطفه از هم جدا شد. گاوچران نمی‌خواست خانمش او را ترک کند و دنبال خانم بافنده رفت. نزدیک بود که پیدایش کند، ولی امپراتور به آسمان آمد و بین دو نفر یک جاده شیری وسیع گذاشت تا آنها نتوانند از آن عبور کنند. گاوچران و خانم بافنده فقط یکدیگر را نگاه می‌کردند و گریه می‌کردند.
روزها گذشت، گاوچران و خانم بافنده آنجا ماندند. آخر عشق وفادار آنها امپراتور آسمان را تخت تاثیر قرار داد. او دستور داد: در هفتمین روز ماه هفتم، به وسیله کلاغ زاغی پلی روی جاده شیری گذاشته شود تا گاوچران و خانم بافنده همدیگر را ملاقات کنند.
بدین جهت در این شب، جوانان جمع می‌شود و به آسمان نگاه می‌کنند. مثل اینکه گاوچران و خانم بافنده را می‌بینند و به آنها تبریک می‌گویند.
دختران خانم بافنده را فرشته بافنده می‌دانستند و دلشان می‌خواست مثل او ماهر باشند و عشق پایدار داشته باشند. بعدا آنها با شادی میوه می‌خوردند و باهم صحبت می‌کردند.
یک بازی مخصوص هم در میانشان رواج داشت. یعنی مسابقه دادن تا ببینند کدام یک نخ کردن سوزن را بهتر بلد هستند. کسی که شکست می‌خورد باید هدیه کوچک به دیگران بدهد. هدف این بازی تنها مسابقه نیست بلکه جالبتر کردن عید است.

عید چون یانگ
پنجمین روز ماه پنجم به تقویم کشاورزی چین عید قایق اژدها نام دارد. در مقایسه با عیدهای دیگر، عید قایق اژدها اسامی‌گوناگون دیگری نیز دارد. این روز هم به نام‌های عید ماه، عید اشعار، عید دختر و عید ” زون زی” مشهور است.
مردم چین در عید قایق اژدها نوعی خوراک به نام “زون زی” می‌خورند.” زون زی” با برگ بامبو و برنج درست می‌شود. بدین ترتیب که درون برگ بامبو برنج و گوشت می‌گذارند و می‌پیچند و بعد آن را می‌پزند. مناسبت خوردن این خوراک در این روز مشخص است.
در چین،شاعری بنام “چو یوان” از اهالی کشور “چو” در دوره دولتهای جنگی می‌زیست. وی مدتی در کشور “چو” به عنوان وزیر اعظم خدمت کرد و نسبت به امپراتور بسیار وفادار بود. بعد مورد حسد و تهمت بداندیشان قرار گرفت و امپراتور بدون تحقیق و رسیدگی او را از مقام وزارت عزل کرد.
“چو یوان” سخت غمگین و افسرده شد. به کنار رودخانه “می‌لو” در استان “هو نان” امروزی رفت دایما شعر می‌سرود تا روزی از زندگی بکلی ناامید و مایوس گردید و خود را به رودخانه انداخت و غرق شد. این واقعه در پنجمین روز از ماه پنجم اتفاق افتاد.
چون مردم بسیار به او علاقه داشتند و می‌ترسیدند که ماهی رودخانه جسد او را بخورند،خوراک”زون زی” را که شرح دادیم درست کردند و به آب رودخانه انداختند تا ماهیان آن خوراک را بخورند و به جسد شاعر آسیب نرساندند.
امروزه معمولا موقع خوردن این خوراک، بخصوص اگر در حضور افراد غیر چینی باشد،شعر‌ها و سرگذشت “چو یوان”را یاد می‌کنند.
پیشنیان می‌گفتند: پنجامین ماه بدترین ماه سال است. بنابراین، از گذشته، رسومی‌در میان مردم شایع شده بود. یعنی آویزان کردن نقاشی قهرمان افسانه ای، جمع کردن دارو‌های گیاهی. بچه‌ها کیسه کوچک پاره ای که در آن عطر گذاشته می‌شود روی لباس می‌آویزانند و روی دست نخ رنگارنگ می‌بندند. دیگران به مسابقه قایق رانی مسابقه “او شو” و غیره می‌پرداختند. هدف همه آنها راندن شیطان و حفظ بدن است.

آداب و رسوم در مورد خوارک
فرهنگ چای چین
چای را همه می‌شناسند و نوشیده اند. چای همانند چینی مترادف چین است. چین محل اصلی تولید چای محسوب می‌شود و قبل از کشورهای دیگر جهان منابع درخت چای را کشف و از آن استفاده کرده است. اگر به چین سفر کنید، به غیر از دید و بازدید کوه‌ها و منظره‌های معروف چین، سفر به محل تولید چای چین نیز نوعی انتخاب عاقلانه محسوب می‌شود. در آنجا می‌توانید شخصا متوجه شوید که چای چطور تولید می‌شود و می‌توانید چگونگی چای را بنوشید و مزه کنید. اگر از شهر ” چنگ دو ” مرکز استان ” سی چوان ” چین واقع در جنوب غرب این کشور حرکت کنید، در حدود ۱۳۰ کیلومتری غرب منطقه کوه بلند و زیبایی را مشاهده خواهید کرد. این کوه ” مون شان ” مرکز مشهور تولید چای چین است. هنگامی‌که با خودرو در راه کوهستانی پرفراز و نشیب حرکت میکنید، می‌توانید شاهد پوشش مه و ابردر منطقه کوهستانی باشید و در دامنه کوه در کنار راه باغهای چای بسیار سبزنیز چشمنوازی می‌کند و همزمان چایکاران در این مزارع چای مشغول کار هستند. کوه ” مون شان ” بیش از ۲۰۰۰ سال تاریخ کشت چای دارد. گفته می‌شود که در آن موقع، مردی با نام ” اولی جن ” بطور تصادفی با تاثیرات درمانی و موثر بودن چای برای از بین بردن خستگی آن را کشف کرد. از آن به بعد، او شروع به کشت درخت چای کرد. این اولین بار بود که در تاریخ چین مردم درخت چای می‌کاشتند. به دلیل آنکه کوه ” مون شان ” تمام سال از مه پوشیده می‌شود و آب و هوای انجا مرطوب است، برای کشت درخت چای بسیار مناسب است. بتدریج، چای کوه ” مون شان ” شهرت یافت. چینیان می‌گویند که خانه چای جهان چین و خانه چای چین کوه ” مون شان ” است. چینیان چای را بسیار دوست دارند و این نوع عادت هزار سال ادامه یافته و حتی به بخشی واجب و لازم از زندگی چینیان تبدیل شده است. در سالهای اخیر، نقش چای مورد شناسایی مردم کشورها قرار گرفته و در سراسر جهان، تب ” نوشیدن چای ” به وجود آمده و این امر نیز به پیشرفت صنعت چای چین مساعدت کرده است. به منظور آنکه مسافران با دانش بیشتر چای آشنا شوند، کوه ” مون شان ” با استفاده از منابع محلی فعالیت‌های ذی ربط چای را برگزار کردند. مثلا تولید چای، بسیار مورد استقبال مسافران قرار می‌گیرد. آنان می‌توانند با چگونگی تولید چای آشنا شوند و در تولید چای شرکت کنند و از آن لذت ببرند.

آداب و رسوم در زمان هدیه دادن

هدایا به صورت کلی در مناسبتهایی چون سال نو، عروسی، تولد نوزاد و اخیراً نیز روزهای تولد اهدا می شوند. یک بسته زیبای شکلات به همراه یک غذای خوشمزه چینی، به عنوان یک هدیه مناسب شمرده می شود. از دادن اشیای تیز همچون چاقو به عنوان هدیه خودداری شود، زیرا نمایانگر خشونت در روابط می باشد. از دادن ساعت، دستمال گردن و کفش حصیری به عنوان هدیه خودداری شود، زیرا چینی ها این اشیا را مرتبط با مراسم تدفین می دانند. از دادن گل به عنوان هدیه خودداری گردد، زیرا بسیاری از چینی ها گل را مرتبط با مراسم تدفین می دانند. هدایا در کاغذهای سیاه، سفید و یا آبی پیچیده نشوند. عدد چهار به عنوان عدد بدشانسی در چین مطرح است، از چیزی چهار عدد به کسی هدیه داده نمی شود. عدد هشت به عنوان عدد خوش شانسی مطرح است و هدیه دادن هشت عدد از یک چیز به عنوان خوش شانسی گیرنده آن مطرح است. همیشه هدیه با دو دست تقدیم گردد. هدایا زمان تحویل، باز نمی گردند. یک چینی ممکن است پیش از پذیرفتن یک هدیه، پذیرش آن را تا سه مرتبه رد نماید.

 

جاذبه های گردشگری شهر پکن

شهر پکن

جاذبه های گردشگری شهر

از آنجا که پکن سابقه تاریخی بسیار زیادی دارد و پایتخت چین است، در آن جاذبه های گردشگری فراوانی وجود دارد. بدون شک مهم ترین آن‌ها دیوارهای قدیمی شهر است که روزگاری گرداگرد شهر احداث شده بودند. امروزه بسیاری از دروازه‌ها و دیوار اصلی تخریب شده‌اند و به جای آن بزرگراه‌ها و خیابان‌های جدید احداث شده است تا جریان حمل ونقل در این کلانشهر روان باشد.

علاوه بر این دیوار که روزی بر دور شهر کشیده شده است، در پکن دیوار معروف دیگری وجود دارد. این دیوار که در دوره حکومت تاتارها احداث شده است یکی از پرجاذبه ترین مجموعه قصرهای جهان را در خود جای داده است.

درون این دیوار شهر ممنوعه قرار دارد. این مجموعه قصرها که در طول حکمرانی سلسله های مینگ و کینگ بر چین محل استقرار امپراتور بوده است اینک تحت عنوان موزه قصر یکی از جاذبه های گردشگری پکن به شمار می رود.

۹ هزار و ۹۹۹ ساختمان این مجموعه که در میان دیواری به ارتفاع ۱۰ متر و خندقی به عمق ۶ متر محصورند در سال ۱۹۸۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند و سالانه از محل بازدید گردشگران داخلی و خارجی درآمد بسیار زیادی نصیب پکن می‌کنند. این مجموعه دقیقا در شمال میدان تیان آنمن قرار دارد.

یکی دیگر از جاذبه های گردشگری پکن، میدان معروف تیان آن من است. این میدان، یادآور انقلاب کمونیستی جمهوری خلق چین است. در اطراف تیان آنمن تالار بزرگ خلق، چندین یادواره انقلاب و موزه انقلاب و تاریخ قرار گرفته‌اند.

دیگر جاذبه های گردشگری پکن دریاچه‌های مصنوعی، پارک‌ها و معابد قدیمی هستند.

پکن شهری شلوغ و مملو از مردم و صداها است. پایتخت چین شهری جذاب است که به سرعت مدرنیزه شده اما برخی از جنبه های گذشته با شکوه خود را نگه داشته است. این یک شهر خوب برای کاوش با پای پیاده، لذت بردن از خوراک‌های لذیذ در بازار مواد غذایی شبانه و یا بازدید از برخی از جاذبه های توریستی برتر است.

برج طبل و برج ناقوس

گولو و ژانگلو ( Gulou و Zhonglou) به عنوان برج طبل و برج ناقوس در زبان انگلیسی شناخته شده‌اند، که برای کارمندان ثبت اوقات رسمی در پکن در طول سلسله یوان و مینگ استفاده شده است. امروزه آنها جاذبه های توریستی هستند که بینشی به معماری سنتی چینی را ارئه می‌کنند. گولو، برج طبل، در تقاطع خیابان Gulou و Di’anmen ایستاده که در سال ۱۲۷۲ توسط کوبلای خان ساخته شده است. بازدیدکنندگان که قادر به بالا رفتن از پله‌های شیب دار هستند با نمایش بزرگی از پکن پاداش داده خواهند شد. ژانگلو، برج ناقوس در چند قدمی پشت برج طبل واقع شده است. هر دو در یکی از چند مناطق باقی مانده هوتانگ در پکن واقع شده اند.

منطقه هنر ۷۹۸

حتی افرادی که هنر را دوست ندارد پس از بازدید از منطقه هنر ۷۹۸، آوانگارد منطقه هنر پکن آن را ستایش خواهند کرد. این مکان در جایی واقع شده است که زمانی یک نیروگاه برق قدیمی بود. منطقه هنر ۷۹۸ کندوی عسل فعالیت هنری است. بازدید کنندگان می توانند هنرمندان را در در هنگام کار در اتاق کار خود ببینند، سوغاتی هنر و مربوط به هنر را خریداری کنند، در یک کافه پاهای خسته خود را استراحت دهند و صدها مجسمه که در خارج از منزل و در هر خیابان یافت شود را تحسین کنند. برای درک کامل منطقه هنر ۷۹۸، بازدید کنندگان ممکن است بخواهند حداقل تمام روز خود را در اینجا برای دیدن همه‌ی آثار صرف کنند.

نانلوگوکسیانگ پکن

نانلوگوکسیانگ (Nanluoguxiang) خیابانی مدرن در پکن است. زندگی شبانه در رستوران ها و کافه‌های شیک جوانان مانند را یک آهنربا به خود جذب می‌کند. گاهی اوقات فعالیت‌ها به خیابان های باریک نیز کشیده می‌شود. این محل در طول روز که خریداران به دنبال خرید آخرین مد در بوتیک هستند ساکت تر است. نانلوگوکسیانگ در Guloudongdajie (خیابان گولو شرقی) واقع شده است که یک پیاده روی کوتاه تا برج طبل فاصله دارد، که یک محل مناسب برای کشف هوتانگ است که با کوچه های باریک با خانه‌های سنتی پر شده اند. منطقه گولو یکی از معدود مناطق در پکن است که هنوز هوتانگ دارد، هر چند بسیاری از این خانه‌های چهار گوش با درب قرمز نیز مدرنیزه شده اند.

معبد لاما

معبد یانگهی لاما (کاخ صلح و هماهنگی)، در بخش شمال شرقی پکن واقع شده است که یکی از بزرگترین صومعه‌های بودایی تبتی در جهان است. معبد توسط امپراتوران چینی ساخته شده است که شیفتگی عمیق برای نسخه تبتی مذهب بودا است. در طول این سالها بسیاری از راهبان تبت و مغولستان در اینجا زندگی کرده و آموزش دیده‌اند، وهنوز هم راهبانی در محل اقامت امروزی وجود دارند. معبد شامل مجسمه بلند ۲۶ متری مایتریا بودا است که با یک قطعه از چوب صندل سفید حک شده است.

پارک بیهای

پارک بیهای (Beihai Park) در مرکز پکن، برای بازدید در هر زمان از سال لذت بخش است. در محبوب ترین پارک پکن، مردم در دریاچه در فصل زمستان اسکیت روی یخ انجام می‌دهند ودر فصل بهار زمانی که درختان شکوفه می‌دهند در آنجا قدم می‌زنند. معبد سفید داگوبای در آن به سبک تبتی در جزیره Qionghua نقطه عطفی در پکن است. از آنجا که این پارک بسیار به شهر ممنوعه نزدیک است زمانی یک زمین بازی سلطنتی بوده است. صبح آخر هفته یک زمان خوبی برای بازدید است چرا که چینی‌ها می‌رقصند، آواز کارائوکه و یا اپرای پکن می‌خوانند، بدمینتون بازی می‌کنند یا کوارتت زهی را اجرا می‌کنند. این یک میز متنوع واقعی از سرگرمی است.

میدان تیانانمن

میدان تیانانمن (Tiananmen Square) توسط بناهای تاریخی به سبک شوروی و ساختمان های دولتی احاطه شده است که بزرگترین میدان شهری در جهان است. این یک مکان حیرت انگیز و یک نقطه برای گزراندن اوقات و دیدن بازدید کنندگان از سراسر چین است، که بسیاری از آنها پایتخت خود را برای اولین بار مشاهده می‌کنند. مراسم بالا بردن پرچم و پایین آوردن آن در سپیده دم و هنگام غروب در قسمت شمالی میدان وجود دارد. ۴ شیر مرمری در مقابل دروازه تیانانمن وجود دارد، یکی از آنها در شمال غربی دارای یک سوراخ گلوله در معده خود را از زمان قتل عام درسال ۱۹۸۹ میدان تیانانمن دارد.

کاخ تابستانی

کاخ تابستانی در ۱۵ کیلومتری از مرکز پکن واقع شده است و به طور عمده توسط تپه و دریاچه کونمینگ احاطه شده است. همانطور که از نام آن پیداست، قصر تابستانی به عنوان اقامتگاه تابستانی توسط حاکمان امپراتوری چین مورد استفاده قرار گرفت که یک عقب نشینی از شهر ممنوعه است. باغ در سال ۱۷۵۰ به طور قابل ملاحظه ای همراه با بازسازی سبک های مختلف کاخ‌ها و باغ‌ها از سراسر چین گسترش یافت. کونمینگ دریاچه به تقلید از دریاچه غرب در Hangzhou گسترش یافت.

معبد بهشت

معبد بهشت به عنوان یک معبد تائوئیست در نظر گرفته شده است اگر چه در بهشت چینی قبل از تاریخ تائویسم عبادت بوده است. معبد از سال ۱۴۰۶ تا سال ۱۴۲۰ در زمان سلطنت یونگلو ساخته شد که او نیز مسئول ساخت و ساز شهر ممنوعه در پکن بود. نه فقط یک چشم زیبا، معبد همچنین توسط یک پارک عمومی گسترده محبوب با ساکنان محلی در حال تمرین تای چی در صبح و در تعطیلات آخر هفته احاطه شده است.

بادالینگ

بادالینگ (Badaling) ساده ترین محل برای دسترسی به دیوار بزرگ پکن است و یکی از شلوغ ترین مکان‌ها در چین است. (تذکر: برای دوری از ازدحام جمعیت در یک بعد از ظهر در اواسط هفته به بازدید بروید) این محل با اتوبوس عمومی از Deshengmen در جاده رینگ دوم پکن قابل دسترسی است. بادالینگ مکانی است که در آن دولت چین بازدیدکنندگان رسمی خود را برای بازدید به آنجا می‌برد. نماهای دیوار بزرگ – طولانی ترین موزه در فضای باز جهان – پیچ خورده در میان کوه ها بسیار جذاب هستند. بادالینگ دسترسی با صندلی چرخدار به برخی از بخش‌ها را دارد، و همچنین خانه موزه دیوار بزرگ شگفت آور با دایوراماهایی از ساختمان و دفاع از دیوار است.

شهر ممنوعه

شهر ممنوعه یکی از کاخ‌های بزرگ جهان است که همطراز با کاخ‌های کرملین، باکینگهام و ورسای است. شاید بتوان گفت این محبوب‌ترین جاذبه توریستی در پکن است که ازدحام جمعیت آن را اثبات می‌کند. شهر ممنوعه برای قرن ها مقر دولت چین بوده و در نتیجه محدودیت‌ها برای افراد عادی وجود داشته است. امروز برای هر کسی که می خواهد در مورد میراث پادشاهی میانه یاد بگیرد قابل بازدید است. واقعا هیچ راهی برای جلوگیری از ازدحام جمعیت در اینجا وجود ندارد، اما بازدید کنندگان ممکن است یخواهند که سالن‌ها را در هر طرف برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کشور بررسی کنند. اکثر مردم برای دیدن سالن های بزرگ می‌روند و از گنجینه های خاموش در سمت راست چشم پوشی می‌کنند.

در این بخش از سفرهای خود می خواهیم سفری جذاب و دیدنی به کشور چین داشته باشیم و شما را به مکانهای دیدنی و توریستی در نقاط مختلف برده و با آنها آشنا کنیم.پس با ما همراه باشید.

آنهایی که کمابیش در زمینه تاریخ و جغرافیا مطالعه دارند، وقتی صحبت از چین می شود یاد این جاذبه ها می افتند:دیوار چین، کوه تای، شهر ممنوعه، کاخ پوتالا و معبد و آرامگاه کنفوسیوس. اما کمتر کسی می داند که دیدن و لذت بردن از جاذبه های گردشگری این کشور، ماه ها سفر می طلبد.

پایتخت این کشور اسرارآمیز ،پکن و بزرگ ترین شهر آن شانگهای است و دیوار بزرگ چین که شناخته ترین بنای تاریخی آسیا به حساب می آید، بیش از دو هزارسال پیش ساخته شده است.

جالب است بدانید چینی ها که در مقلد بودن و ساختن کپی برابر اصل در دنیای پوشاک و صنعت تبحر ویژه ای دارند، در ساختن کپی جاذبه های گردشگری کشورهای دیگر هم سرآمد هستند و تنها نمونه تقلبی مجسمه ابولهول متعلق به این کشور است.

چینی ها همچنین در شهر «هانگزو» نمونه تقلبی برج ایفل را ساخته اند. مدرسه جادوگری هاگوارتز،کاخ کنگره آمریکا، برج پیزا و مجسمه های بودا هم نمونه های دیگر از این کپی های برابراصل هستند.

چین معمولاً به عنوان یک ابرقدرت جدید بالقوه توصیف می شود اما کارشناسان هشدار داده اند که حباب اقتصادی و رشدجمعیتی غیرقابل کنترل در این کشور ممکن است باعث کاهش یا حتی توقف رشد چین در سال های آینده شود.

این کشور، با نام رسمی جمهوری خلق چین ، پرجمعیت ترین کشور دنیا با بیش از ۱٫۳ میلیارد نفر سکنه است. البته وسعت چین هم در میل به افزایش زاد و ولد در آن بی تاثیر نیست.

چین بعد از روسیه و کانادا سومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی محسوب می شود؛ برای همین هم یک دل سیر دیدن همه جاذبه های آن، ماه ها زمان می برد.تمدن چین باستان یکی از کهن ترین تمدن های تاریخ است و شواهد نشان می دهد انسان های اولیه، نزدیک به دومیلیون سال پیش در این منطقه زندگی می کرده اند.

زبان اصلی مردمان این کشور، چینی و مذاهب اصلی شان، بودیسم، مسیحیت، اسلام، تائوئیسم است و با رنمینبی(یوان) داد و ستد می کنند.باهم سری می زنیم به پایتخت این کشور پهناور با جاذبه های بی شمار و جمعیتی که در این سال ها نبض اقتصاد دنیا را در دست گرفته اند.

تاریخچه پکن

شهر پکن پایتخت چین و مرکز سیاسی و فرهنگی چین است. این شهر واقع در دشت شمال چین واقع بوده و با شهرهای رم ایتالیا و مادرید اسپانیا در یک عرض جغرافیایی قرار دارد و از آب و هوای معتدل موسمی قاره ای برخوردار است. زمستان و تابستان این شهر به نسبت طولانی بوده و بهار و پاییز کوتاه و خشک است. دمای متوسط این شهر در سال ۱۱٫۸ درجه است.

به گزارش رادیو چین، شهر پکن تاریخ دیرینه دارد و تاریخ آن به بیش از ۳۰۰۰ سال پیش بر می گردد. در دوران های بهار و پاییز و کشورهای جنگنده در تاریخ چین (۷۷۰ تا ۲۲۱ سال قبل از میلاد)، منطقه این شهر پایتخت مملکت های باستانی شده و در دوران سلسله امپراطوری چین، هان و سه مملکتی شهر بسیار مهم در شمال چین بود. این شهر پایتخت سلسله های جین، یوان، مینگ و چینگ بوده و ۳۴ پادشاه دودمان های مختلف در این شهر زندگی می کرده اند.

پس از تأسیس جمهوری خلق چین به ویژه پس از اجرای سیاست اصلاحات و درهای باز در بیش از ۳۰ سال گذشته، این شهر شاهد تغییرات بزرگی شده است. به طوری که ساختمان های مدرن احداث شده و تبادلات داخلی و بین المللی آن روز به روز گسترده تر شده و اکنون این شهر به یکی از شهرهای بزرگ بین المللی تبدیل شده است. در این شهر آثار تاریخی و سیمای مدرن باهم به خوبی تلفیق شده و گردشگران داخلی و خارجی زیادی به خود جلب کرده است. در سال های اخیر، این شهر سالانه چند میلیون جهانگرد خارجی و ده ها میلیون گردشگر داخلی را پذیرفته است.

در شهر پکن جذابیت های گردشگری زیادی از جمله آثار باستانی و تاریخی و مناظر زیبای انسانی و طبیعی وجود دارد. اگر می خواهید از آثار باستانی و تاریخی دیدن کنید، می توانید از دیوار عظیم چین، شهر ممنوعه زیبا، کاخ تابستانی، پارک بی های، کوه شیانگ شان و معبد آسمانی در این شهر بازدید کنید. اگر بخواهید با فرهنگ باستانی و شخصیت های مشهور تاریخی آشنا شوید، می توانید از اقامتگاه های قدیمی شخصیت های مشهور بازدید کرده و اپرای پکن را تماشا کنید. اگر بخواهید با اوضاع توسعه چین در زمینه های سیاسی، اقتصادی، دانش و فناوری و نظامی آشنا شوید، می توانید از بیش از یکصد موزه در شهر پکن بازدید کنید.

از مناظر و اماکن مشهور گردشگری پکن می تواند پارک یوان مینگ یوان، کوه شیانگ شان، پارک قوم های ملت چین، باغ وحش پکن، باغ گیاهان، موزه ملی، گالری ملی، موزه شوئو دو و همچنین استادیوم اصلی بازی های المپیک پکن موسوم به “آشیانه پرنده” و “مکعب آب” اشاره کرد. همچنین بسیاری گردشگران خارجی نیز به بازدید از پارک هو های، کوچه نان لو گو شیانگ، وو دائو اینگ بسیار علاقه دارند.

تاریخ شهر

گفته می‌شود منطقه ای که پکن در آن قرار دارد، از هزاره اول پیش از میلاد، مسکونی بوده است و به آن جی گفته می‌شده است. این شهر باستانی، امروزه دیگر کاملاً مفقود شده و تلاش باستان شناسان برای یافتن بقایای آن تاکنون ناکام مانده است.

چند قرن پس از میلاد، پکن به صورت چند شهر بسیار کوچک نزدیک به هم وجود داشته است تا اینکه ۱۰ قرن پس از میلاد -در زمان حکمرانی سلسله خیان لیائو- به صورت شهر مستقلی به عنوان پایتخت جنوبی انتخاب شد.

پس از حمله مغول‌ها و به قدرت رسیدن قوبلای قاآن؛ از آنجا که او می‌خواست به عنوان امپراتور چین بر تخت بنشیند، پکن به موقعیت ممتازی دست یافت چون کوبلای خان این شهر را به عنوان پایتخت امپراتوری خود برگزید.

چندین قرن بعد در سال ۱۹۴۹ و با به قدرت رسیدن مائوئیست‌ها، برای چندمین بار طی چند قرن اعلام شد پایتخت از پکن منتقل نخواهد شد. پس از آن تاریخ معاصر پکن آغاز می شود که مهمترین ویژگی آن رشد باورنکردنی شهر است.

جغرافیا و آب و هوای شهر

پکن در شمال چین قرار دارد و کمان شمالی این شهر در محاصره چندین رشته کوه است. این کوه‌ها در طول تاریخ همانند سپری پکن را از دستبرد اقوام مهاجم شمالی محفوظ نگه‌داشته‌اند.

در پکن دو رودخانه به نام های یونگ رینگ و چائوبی وجود دارد که خود زیر مجموعه حوزه آبریز هایهه به شمار می‌روند. آب وهوای پکن بسیار خشن است؛ در تابستان‌ها بسیار گرم و در زمستان‌ها بسیار سرد است.

جمعیت‌شناسی شهر

پکن طبق سرشماری سال ۲۰۰۷ هفده ملیون و چهارصد و سی هزار نفر جمعیت دارد. میزان تراکم جمعیت در این شهر در هر کیلومتر مربع ۱۰۳۷٫۴ نفر است. پکن از نظر جمعیت بیست‌ و ششمین و از لحاظ تراکم جمعیتی چهارمین شهر چین به شمار می‌رود.

ترکیب نژادی در این شهر به سود هوان‌ها است؛ آن‌ها ۹۶ درصد جمعیت چین را تشکیل می‌دهند. پس از آن‌ها هم نژاد مانچو و نژاد هوئی هر کدام با ۲ درصد از جمعیت پکن قرار دارند. در پکن ۰٫۳ درصد هم جمعیت نژادی مغول زندگی می‌کند.

حمل ونقل عمومی

پکن۱۶۸۰۸ کیلومتر مربع مساحت و نزدیک به ۱۷ ملیون نفر جمعیت دارد. از این رو حمل ونقل عمومی در این شهر متناسب با این مساحت و جمعیت باید بسیار گسترده و مدرن باشد. با توجه به نیاز پکن به سیستم پیشرفته حمل ونقل در پکن، پنج کمربندی، ۹بزرگراه و ۱۱بزرگراه ملی احداث شده است. همچنین چند خط ‌BRT و چند خط ریلی در شهر احداث شده است تا حمل ونقل عمومی در این کلانشهر بسیار بزرگ، به سهولت انجام شود.

پکن همچنین شش فرودگاه که بزرگ‌ترین آن‌ها فرودگاه بین‌المللی پکن نام دارد. بیشتر پرواز‌های داخلی و تقریبا تمامی پرواز‌های بین‌اللملی پکن از طریق این فرودگاه انجام می‌شود. پنج فرودگاه دیگر شهر بیشتر کاربردهای نظامی دارند.

گفته می شود منطقه ای که پکن در آن قرار دارد، از هزاره اول پیش از میلاد، مسکونی بوده است و به آن جی گفته می شده است. این شهر باستانی، امروزه دیگر کاملاً مفقود شده و تلاش باستان شناسان برای یافتن بقایای آن تاکنون ناکام مانده است.
چند قرن پس از میلاد، پکن به صورت چند شهر بسیار کوچک نزدیک به هم وجود داشته است تا اینکه ۱۰ قرن پس از میلاد ، در زمان حکمرانی سلسله خیان لیائو ، به صورت شهر مستقلی به عنوان پایتخت جنوبی انتخاب شد.
پس از حمله مغول ها و به قدرت رسیدن ق کوبلای خان ، از آنجا که او می خواست به عنوان امپراتور چین بر تخت بنشیند، پکن به موقعیت ممتازی دست یافت چون کوبلای خان این شهر را به عنوان پایتخت امپراتوری خود برگزید.
چندین قرن بعد در سال ۱۹۴۹ و با به قدرت رسیدن مائوئیست‌ها، برای چندمین بار طی چند قرن اعلام شد پایتخت از پکن منتقل نخواهد شد. پس از آن تاریخ معاصر پکن آغاز می شود که مهمترین ویژگی آن رشد باورنکردنی شهر است.

پکن بمدت طولانی مرکز تجارت بوده است. امروزه، این شهر برای داشتن بالغ بر ۱۳۰۰۰ فروشگاه گسترده در شهر، که هر چیزی از صنایع دستی اصیل چینی تا اسلوب های طراحی شده به سبک بین المللی در آنها یافت می‌شود، بخود می بالد.
خیابان وانگ فو جینگ (Wangfujing) در زمره محبوب ترین فروشگاه های شهر است. اینجا منزل گاه فروشگاه های زنجیره ای جدید و درخشانی است و فروشگاه های بزرگ آن کالاهای گران قیمت و شیک با برندهای معروف می فروشند. خریداران در اینجا می توانند کتاب داستان هایی به زبان خارجی، برخی محصولات هندی و صنایع دستی را نیز پیدا کنند.
خیابان شیان من (Qianmen) یکی از قدیمی ترین خیابان های فروشگاهی از این نوع در پکن است. این خیابان مکانی برای بسیاری از فروشگاه های قدیمی است که کالاهای سنتی چینی مثل چای های عالی، ابریشم های نرم و کفش های اصیل کتانی را می فروشند.
خیابان لیولی چانگ (Liulichang) برای عتیقه جات عالی است وهمواره جذابیت های فراوانی برای خوش نویسان و محققان داشته است. مغازه‌ها در اینجا مرکب های چوبی، مرکب های خمیری و دیگر کالاهای فرهنگی را بهمان خوبی جواهرات به فروش می‌رسانند. اگر شما در مورد خوش نویس شدن فکر می‌کنید، آن هم از نوع هنر نوشتن سوفسطایی چینیان ، ملاقاتی از یکی از فروشگاه‌های واقع دراین خیابان داشته باشید تا تجهیزات مناسبی را انتخاب نمایید.
گزینه محبوب دیگر در مورد لباس ها خیابان جیوشویی(Xiushui) است، جایی که همه توریست ها و هم محلی ها در حال جستجو برای معامله محصولاتی در همه طرح ها و رنگ ها هستند. ضمنا خیابان سن لیتان (Sanlitun) نیز گواهی بر ضرورت مغازه هایی با طراحی جدید و شیک دارد.
در پایان اگر دیدن تمام این مغازه‌ها شما را گرسنه می‌کند، مطمئن شوید که دیداری از فروشگاه هانگ شیائو (Hongqiao) درتیناتان دونگلو (TiantanDonglu) در ناحیه چونگ ون (Chongwen) داشته باشید. اینجا فروشگاهی عالی است که محدوده وسیعی از غذاهای دریایی وماهی های تازه را پیشنهاد می‌کند.
اورینت پلازا (Oriental Plaza) بهترین مرکز خرید پکن بامحوطه‌ای ۱۲۰۰۰۰ متر مربعی از فروشگاه ها که به یک محیط مدرن اشاره دارد. اینجا منزل گاه برندهای معروف غربی و آسیایی است و همچنین شامل یک موزه علوم سونی(Sony) و یک سینما است.
چاینا ورد شاپینگ سنتر (China World Shopping Centre) یک انتخاب برتر برای ثروتمندان شهر با تمامی برندهای معروف طراحی شده از کرستین دیور (Christian Dior) گرفته تا گوچی (Gucci) در آن یافت می شود.
تن فوز تی (Ten Fu’s Tea) مجموعه ای است که چای با کیفیت عالی را در سرتاسر ناحیه می فروشد. کارکنان دوست داشتنی آن فنجان های کوچک چای تازه دم را به عنوان نمونه به مشتریان واگذار می کنند.
آرت اند کرفت ورد منشن (Arts and Crafts World Mansion) فروشگاهی است که مبادرت به فروش تقریبا همه جور سوغات و محصولات هنری می ‌کند. مانند تابلوهای نقاشی، عکس، سفال، چوب های حکاکی شده، چراغ پرسلن، یشم و بسیاری کالاهای دیگر.
رویی فو شیانگ (Ruifuxiang) فروشگاهی است که منسوجات سنتی با قدمتی حدود بیش از ۱۱۰ سال دارد و صدها نوع از پارچه‌های کتان، چرم و ابریشم رامی فروشد.
از مراکز خرید دیگر پکن می توان بازار هنگ کنگ ، فروشگاه بزرگ خونچیا ، مرکز لوفت هانزا ، مرکز شیدن در خیابان شیدن و فروشگاه فرند شیپ را نام برد.

منطقه باستانی جنگ یانگ من در شهر پکن

ساختمان تآتر ملی چین در مرکز شهر پکن

دیوار چین که از حومه شهر پکن عبور می کند